Ο Καναδάς είναι χωράφια vasta και αραιά κατοικημένη. Όπως και στη υπόλοιπη Βόρεια Αμερική, η μετανάστευση και η χορήγηση γης για οικειοποίηση έπαιξαν حيωτικό ρόλο στην οικοδόμηση της χώρας. Το Βρετανικό Στέμμα και διάφορες εμπορικές επιχειρήσεις που εργάζονταν υπό Βασιλική εξουσία ζήτησαν να προσελκύσουν και να εγκαταστήσουν μετανάστες και να ανοίξουν την ύπαιθρο.
Διάφορες διαφορετικές κλάσεις εγκατάστασης και αποικιοποίησης συνέβησαν στον Καναδά. Μερικοί από τους colons prospered, αλλά πολλοί απέτυχαν. Οι colons που συνήθιζαν να ζουν σε πόλεις και χωριά έλειπαν τις απαραίτητες δεξιότητες και τη διάθεση για να ζήσουν και να ευδοκιμήσουν στις σκληρές συνθήκες του μετωπίου.
Κατά και μετά την Αμερικανική Επανάσταση, πολλοί άνθρωποι στις αμερικανικές κολωνίες παρέμειναν πιστοί στο Στέμμα. Απογοητευμένοι στις Η.Π., πολλοί επέλεξαν να μετανάστευσουν σε άλλα μέρη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Πάνω από 70.000 αμερικανοί loyalists έφυγαν από τη χώρα, με σχεδόν 50.000 να μετακόμισαν στο Κεμπέκ.
Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ηνωμένων Αυτοκρατορικών Loyalists του Καναδά, οι colons ζούσαν αρχικά σε καταφύγια προσφύγων. Περιμένουν τις δυσκολίες μέχρι να χορηγηθούν γη από την κολωνιακή κυβέρνηση για αναγκατασταθμισμό. Πολλοί από τους loyalists εγκαταστάθηκαν στις γείτονες γης παράλληλα με τον ποτάμιο St. Lawrence και τη λίμνη Erie στην περιοχή που σήμερα είναι η Οντάριο.
Στο 1800, η καναδική κυβέρνηση είχε μεγάλη επιθυμία να εγκαταστήσει τα δυτικά μετώπια και να καθιερώσει σιδηροδρόμους προς τη Δύση. Το 1872, η κυβέρνηση είχε αγοράσει τις γη που ανήκαν στην Hudson's Bay Company και ίδρυσε την Επαρχία του Μανιτόβα. Για να προσελκύσει colons να ανοίξουν τη χώρα και να κάνει δυνατή την οικοδόμηση σιδηροδρόμων, η κυβέρνηση άρχισε να διαφημίζει χορήγησεις δωρεάν γης στη Δύση.
Υπό την Πολιτική Δομίνιον Γης, οι δυτικές πρασινάδες γης εξετάστηκαν και διαιρέθηκαν σε municipalities. Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Σασεσκατσέβαν, δωρεάν οικιοποιήσεις 160 εκτάρων χορηγήθηκαν στους γεωργούς με την προϋπόθεση ότι θα εκκαθάριζαν δέκα εκτάρους και θα χτίζαν ένα σπίτι εντός τριών ετών από την καταχώρηση του σκοπού τους να εγκατασταθούν.
Η Προέκταση πρόσφερε έναν τρόπο απόκτησης κενών Βασιλικών γης από την δεκαετία του 1850 έως το 1970, όταν ο νόμος τροποποιήθηκε για να τερματιστεί η πρακτική. Μπορούσατε να προεκτάσετε Βασιλικές γη χωρίς να ζείτε σε αυτές, αλλά έπρεπε να είναι υπό καλλιέργεια.
Σύμφωνα με το Βασιλικό Μουσείο της Βρετανικής Κολομβίας, και οι εταιρείες και τα άτομα μπορούσαν να προεκτάσουν γη. Ο προεκτάζοντας θα καθορίζει ένα τεμάχιο αναπτυσσόμενης και μη εξετασμένης γης που ανήκε στο Στέμμα και θα καταχωρούσε γραπτή αίτηση για τίτλο στην γη. Μετά την ικανοποίηση απαιτήσεων κατοικίας και βελτίωσης, ο προεκτάζοντας έλαβε Βασιλική Χορήγηση. Η καταχώρηση της χορήγησης στο Γραφείο Τίτλων Γης οδήγησε στην έκδοση τίτλου στην γη.
