Η Νέα Σκωτία Ήταν Ούτε Άνω Ούτε Κάτω Καναδάς—Μια ξεχωριστή Βρετανική Κολωνία
Η Νέα Σκωτία δεν ήταν ποτέ μέρος της Άνω Καναδάς (Οντάριο) ή της Κάτω Καναδάς (Κεβέκ).** Υπήρξε ως **απολύτως ξεχωριστή βρετανική κολωνία** με δικό της κυβερνήτη, νομοθετικό και ιδρύματα από το 1713 (Συνθήκη του Ουτρέχτ) μέχρι την Ενωτικότητα το 1867.
Ιστορικό Πλαίσιο
- 1713: Η ηπειρωτική Νέα Σκωτία (Ακαδία) παραχωρήθηκε από τη Γαλλία στη Βρετανία; το Καπ Μπρέτον (Ίλ Ρογιαλ) παρέμεινε γαλλικό μέχρι το 1763.
- 1758–1763: Βρετανική εκτόξευση Ακαδίων· νέοι γεωργοί από τη Νέα Αγγλία εγκαθίστανται.
- 1769: Το νησί Σέντ Τζον (Πρίγκιπας Έδβαρντ) αποχωρίζεται ως ξεχωριστή κολωνία.
- 1784: Το Νιου Μπράνσουικ και το Καπ Μπρέτον αποχωρίζονται από τη Νέα Σκωτία (το Καπ Μπρέτον επανενώνεται το 1820).
- 1848: **Πρώτη υπεύθυνη κυβέρνηση στην Βρετανική Αυτοκρατορία**—προηγούμενη της Καναδάς Δύσης/Ανατολής για μήνες.
- 1867: Συμμετοχή στην Ενωτικότητα ως μια από τις τέσσερις αρχικές επαρχίες (με Οντάριο, Κεβέκ, Νιου Μπράνσουικ).
Άνω & Κάτω Καναδάς: Διαφορετική Γεωγραφία
- Κάτω Καναδάς (1791–1841): Προυπερίπου σύγχρονο **Κεβέκ**—γαλλικό πολιτικό δίκαιο, σεινιοριάλ σύστημα, κυριαρχία Καθολικής Εκκλησίας.
- Άνω Καναδάς (1791–1841): Προυπερίπου σύγχρονο **Οντάριο**—αγγλικό κοινό δίκαιο, εγκατάσταση Λογιοτέρων, γεωμετρικά τμήματα.
- 1841–1867: Ενωμένες ως **Επαρχία της Καναδάς** (Καναδάς Ανατολής/Δύσης).
Η ναυτική οριένταση της Νέας Σκωτίας, η σκωτσική/υψηλογειασιακή μετανάστευση, η οικονομία κατασκευής πλοίων και η νωρίσιμη αυτοκυβέρνηση της έδωσαν διακριτό δρομολόγιο—**πρώτη κολωνία της Ατλαντικής Καναδάς**, όχι κομμάτι των Καναδά.
