Πριν την ισπανική αποικιοκράτεια, οι Φιλιππίνες ήταν σπίτι πολυάριθμων αυτόχθονων ομάδων με ξεχωριστούς πολιτισμούς, γλώσσες και τρόπους ζωής.
Διακρίνονταν από μικρά χωριά ηγούμενα από ντάτου/ηγέτη έως μεγαλύτερα ρατζανάτα/βασιλείες με ιεραρχικά συστήματα.
Γεωργία (καίμα-καψίμα, σκαλοπόντικες αμπελώνες), αλιεία (σκαφidia, δίκτυα, λάνια), εμπόριο (ρύζι, ψάρι, κεραμικά, μεταλλουργικά).
Κύρια ανιμιστικές: πνεύματα φύσης, προγόνων λατρεία, πανθέον θεοτήτων· ομαδικά ρίτουσια ανά ομάδα.
Πλούσιες παραδόσεις στη μουσική (κόγκες, μπουκιά φλάουτα, ντυμπίλια), χορό, προφορική λογοτεχνία (επικά, μύθους), οπτικές τέχνες (γλυπτική, κεραμικά, υφάσματα).
Αυτές οι προαποικιακές θεμελιώσεις συνεχίζουν να επηρεάζουν τη σύγχρονη φιλιππινέζικη ταυτότητα και κληρονομιά.