Το Άλαμο ήταν μια τακτική ήττα αλλά μια στρατηγική και μυθική νίκη. Η επιρροή του στην αμερικανική φαντασία προέρχεται από πέντε αλληλένδεκτους παράγοντες:
~200 έναντι ~2.000 για 13 ημέρες. Το γράμμα του Τραβις «Νίκη ή Θάνατος» (Φεβ 24) κυκλώθηκε ευρέως: «Δεν θα παραδοθώ ποτέ ούτε θα αναχωρήσω... Είμαι αποφασισμένος να διατηρήσω τον εαυτό μου όσο το δυνατόν περισσότερο και να πεθάνω σαν στρατιώτης που δεν ξεχνά ποτέ τι οφείλει στην τιμή του και της χώρας του.» Αυτή η εθελοντική μαρτυρία ανήχησε με τα ιδεάλια του 19ου αιώνα για ανδρική αρετή.
Απλός, συναισθηματικός, πρακτικός. Φωνάζεται στο Σαν Χακίντο· τυπώνεται σε φύλλα, τραγουδούται σε μπαλάντες, ζωγραφίζεται σε σημαίες. Μετατρέψε μια απομακρυσμένη ήττα σε εθνική αιτία.
Κροκέτ (βουλευτής/προσφυγάς), Μπόουι (μαχαιρομάχος/εμπορευματιστής γης), Τραβις (νομικός/στρατιώτης) — αρχέτυπα της Τζάκσονιαν Αμερικής: αυτοποιημένοι, βίαιοι, δημοκρατικοί, επεκτεινόμενοι. Ο θάνατός τους ιερατεύει το έργο της μεσογειακής.
Οι αμυντικοί του Άλαμο πολέμησαν για Τέξας ως μεξικανική πολιτεία (υπό Σύνταγμα 1824), όχι αρχικά για ανεξαρτησία. Ο μύθος τους ξαναφτιάχνει ως ιδρυτές της Δημοκρατίας. Αυτή η ευελιξία — σύμβολο πάνω από γεγονός — είναι ο λόγος που διαμένει.