Στεγασμένο στο δυτικό άκρο του Εθνικού Πάρκου, το Μνημείο Λίνκολν δεν είναι απλώς μνημείο — είναι η σκηνή όπου η Αμερική αντιμετωπίζει τα ιδεάλα της.
Τιμεί τον πρόεδρο που σώσα την Ένωση και καταργήσε τη σκλαβιά. Η **Διεύθυνση Γεττσβουργκ** και η **Δεύτερη Ορκωμοσία** («με καμία κακόβουλια προς κανέναν, με αγάπη για όλους») γράφονται στους τοίχους της — ορίζοντες κείμενα του αμερικανικού σκοπού.
Ο νεοκλασικός ναός του **Χένρι Μπέικον** (36 Δωρικοί στήλες = πολιτείας στο θάνατο του Λίνκολν) και η **γιγαντοειδής καθισμένη άγαλμα** του **Ντάνιελ Τσέστερ Φρενχ** (19 πτ., 175 τόνοι) μεταδίδουν μονιμότητα και ηθικό βάρος. Τα χέρια της αγάλματος — ένα κλειστό (απόφαση), ένα ανοιχτό (συμπάθεια) — συμβολίζουν την ηγεσία του.
Δωρεάν, ανοιχτό 24/7, χωρίς εισιτήρια. Η **Λίμνη Αντικατάστασης** δημιουργляет κυριολεκτικό και συμβολικό καθρέφτη μεταξύ Λίνκολν και Μνημείο Ουάσινγκτον (ιδρυτής vs. διατηρητής).
Χώρος εγρήγορσης, διαμαρτυριών, γιορτών. Όταν το έθνος πενθεί ή διαμαρτύρεται, συγκεντρώνεται εδώ. Κατοχυρώνει τη «πολιτική θρησκεία» του Πάρκου.
Το Μνημείο ρωτάει κάθε επισκέπτη: *Είναι η «κυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό» ακόμα ζωντανή;* Αυτό το ερώτημα το κάνει αιώνια ζωτικό.