Η κολωνία του Γουίλιαμ Πεν έγινε μαγνήτης για ποικίλους μετανάστες χάρη σε ένα σπάνιο συνδυασμό ελευθεριών και ευκαιριών.
Ο Πεν, Κουάκερ, εγγυήθηκε συνείδησης ελευθερία σε όλους τους μονοθεΐστες. Κουάκερς, Μεννονίτες, Αμις, Καθολικοί, Εβραίοι και άλλοι βρήκαν καταφύγιο από διωγμούς.
Φέρτιλο έδαφος (ειδικά στη νοτιοανατολή), αφθονό ξύλο, σίδηρος, και πρόσβαση στο ατλαντικό εμπόριο μέσω του Ποταμού Ντελάουερ όξυναν γεωργία, μύλοι, και εμπόριο.
Γενναιόδωρες χορηγίες γης και λογικές τιμές αγοράς επέτρεψαν σε συνηθισμένες οικογένειες να γίνουν γειοκτήτες – σχεδόν αδύνατο στην Ευρώπη.
Κανένα καθιερωμένο ναό· σχετική εθνική αρμονία· ειρηνικές σχέσεις με Λέναπε εγχωρίους (αρχικά) δημιούργησαν κοινωνική σταθερότητα.
Το Πλαίσιο Κυβέρνησης παρείχε εκλογική συνέλευση, δικαστήριο συναδέλφων, και όρια στην ιδιοκτησιακή εξουσία – σπάνια δημοκρατικό για την εποχή.
Επιστολές σπίτι και προωθητικά κείμενα ζόγραφισαν την Πενσιλβανία ως μέρος όπου η εργασία ανταμοιβόταν και μια καλύτερη ζωή ήταν προσιτή.
