Για δεκαετίες, η Γερμανία υπέφερε μια άδικη φήμη ως η πολύ εργατική, σκυθρωπή τουριστική προορισμός της Ευρώπης, παραβλεπόμενη συνεχώς υπέρ των πιο ελκυστικών Γαλλίας και Ιταλίας. Μετά την ένωση, όμως, η χώρα υπενθύμισε σε αυτούς τους επισκέπτες που τολμούν να βυθιστούν ότι είναι μια χαρμαντική, ποικίλη χώρα με 38 Τοπούς Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, καταπληκτική φυσική ομορφιά και γκαζωμένες, ενεργητικές πόλεις. Καταλληλώς, η χώρα που χάρισε στον κόσμο τον Ρομαντισμό αποκάλυψε ότι κάτω από την εξωτερική επιφάνεια της αποδοτικότητας και της οικονομικής επιτυχίας, κρύβεται μια ζεστή καρδιά.
Το Καστέλο Νוישβανστάιν ονομάστηκε αριθμός ένας από 100 αξιοθέατα από το Γερμανικό Εθνικό Τουριστικό Συμβούλιο. Το απόλυτο καστέλο από περιπέτειες, καθιστόμενο σε ένα λόφο στη Βαυαρία, χτίστηκε για τον Λούντβιχ Β′, που πέθανε λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωσή του το 1886.
Ο Καθεδρικός της Ααχένης στα σύνορα με το Βελγίο και την Ολλανδία ήταν ο πρώτος καθεδρικός στην βόρεια Ευρώπη και το μέρος όπου εστεφανώνονταν οι γερμανικοί βασιλιάδες. Ο Καθεδρικός της Κόλωνης, τόπος της UNESCO που χρονολογείται από το 1248, είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα υψηλής γοθικής αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη.
Με την επιβλητική του οψή, το Ανάκτορο Βюрτσβουργκ στη νότια Γερμανία είναι ένα αριστούργημα μπαρόκης πλούτησης, ενώ το Ανάκτορο Σανσούσι στο Π otsdam, καλούμενο το Γερμανικό Βερσαΐ, ήταν πρώην διαμονή του Προυσσικού Αυτοκράτορα Φρειδερίκου του Μεγάλου.
Η Πύλη του Βραντεنبουργκ στο Βερολίνο είναι ένα εικονοστρωτικό σύμβολο της γερμανικής αυτοκρατορικής δύναμης. Χτισμένη μεταξύ 1788 και 1791, το μνημείο ήταν απρόσιτο για 28 χρόνια, από το 1961 έως το 1989, κατά την ύπαρξη του Τείχους του Βερολίνου. Με τις έξι στήλες της και στεφανωμένη από ένα τετράωρο, δηλαδή άρμα που τραβιέται από τέσσερα άλογα, το οποίο φέρει τη ρωμαϊκή θεά Βικτόρια, το μνημείο είναι ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα της ενωμένης Γερμανίας.
Το Τείχος του Βερολίνου, ή αυτό που μένει από αυτό, διαιρούσε την πόλη από το 1961 μέχρι τη δραματική του ρήξη το 1989. Αν και ο Πρόεδρος Ρίγαν παρεκάλεσε διάσημα τον Πρόεδρο Γκορμαντσόφ να «σβήσει αυτό το τείχος», η εργασία έπεσε σε επιχειρηματίες που πουλήσαν μέρη του στους τουρίστες. Λίγα μένουν, αλλά ένας Δρόμος Τείχους Βερολίνου ακολουθεί το αρχικό τείχος και αφηγείται την ιστορία του.
Το Ράιν είναι ένα σχεδόν μυθικό φυσικό χαρακτηριστικό, καλύτερα ορατό από τον τόπο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στη Λορέλεϊ Ροκ, έναν γρανοειδή βράχο ύψους 194 μέτρων που εξοχίζει τα στενά στη Σαντ Γκάρσхаουζεν. Το λεγόμενο «Ρομαντικό Ράιν», από την άλλη πλευρά, τρέχει μεταξύ των απότομων αμπελουργούμενων λόφων μεταξύ Κομπλέντς και Μπίνγεν.
Το Μαύρο Δάσος καλύπτει 7.449 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι ένα από τα μεγαλύτερα φύσεως καταφύγια στη Γερμανία. Σημαντικό για τα πεύκα του, τις κόρες, τις φάρμες, τα γκατό και τα ρολόι κουκουβάγιας, το δάσος καλύπτει τους ψηλότερους λόφους της Γερμανίας και τις μεσαιωνικές πόλεις του Μπάντεν-Μπάντεν και Φράιμπουργκ.
Το Οκτοβερφεστ στο Μονάχο είναι ένα γεγονός και όχι μια αξιοθέατα, έλκοντας驚人的 (укс) 6 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο, αλλά η μπυροκοπική Hofbräuhaus όπου κατεβαίνουν οι μπίρες είναι τόσο αυθεντικά Βαυαρικά όσο τα λεδερχόζεν και η κοιλιά μπύρας. Η μεγαλύτερη μπυροκοπική στον κόσμο, η δομή μπορεί να αντέξει 30.000 ποτητές την ημέρα.
Ο τουριστικός σταθμός της Λίμνης Κωνστάνץ, με ακτές στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, περιλαμβάνει το Νησί των Λουλουδιών Μαινάου και το Μοναστικό Νησί Ράϊχέναου. Το πρώτο είναι ένα παράδεισο μεσογειακού κλίματος με κήπους και πάρκα, ενώ το δεύτερο, τόπος της UNESCO, είναι καταφύγιο ρομαντικών εκκλησιών και kontemplation.
Σε μια χώρα μολυσμένη από το ποδόσφαιρο, η Αλίαντς Αρένα φιλοξενεί την πιο επιτυχημένη ομάδα της Γερμανίας, την Μπάγερν Μονάχο. Το παλpite, φωτεινό στάδιο είναι ο ίδιος ένα αρχιτεκτονικό θαύμα, χάρη στους Ελβετικούς αρχιτέκτονες Έρτσογ και ντε Μόιρων.
