Η Βόρεια Αναγέννηση αναφέρεται σε μια περίοδο από περίπου 1450 έως τέλη 16ου αιώνα στη Βόρεια Ευρώπη. Η αρχιτεκτονική μετασχημάτισε από ένα δραματικό, γοτθικό στυλ σε ένα διακοσμητικό και κλασικά εμπνευσμένο στυλ παρόμοιο με αυτό της ιταλικής κτίρισης. Η αρχιτεκτονική της Αναγέννησης είναι ίσως πιο δημοφιλώς συνδεδεμένη με τη νότια Ευρώπη – Ρώμη και πόλη του Βαтикάνου συγκεκριμένα. Η επιρροή της ευρωπαϊκής πολιτιστικής αναγέννησης μπορεί στην πραγματικότητα να δει μέχρι τα βόρεια της Νορβηγίας και Σουηδίας, με κάθε ευρωπαϊκή χώρα να αναπτύσσει τη δική της ιδιαίτερη έκδοση.
Οι βρετανικοί αρχιτέκτονες Αναγέννησης ενσωμάτωσαν την ολλανδική καμπυλοειδή γκαμπά σε σχέδια τους. Κτίρια όπως το κάστρο Eilean Donan στα Σκοτιανά Υψηλά έχουν βηματωμένα τρίγωνα στα γκαμπά τους. Το φλεμιστικό strapwork άρχισε επίσης να εμφανίζεται στην ελισαβετιανή Αγγλία και αυτές οι ελικώδεις ζώνες μετάλλου γλυφόμενες και φορητούμενες σε διακοσμητικά σχήματα είναι ίσως καλύτερα παραδειγματικά στα παράθυρα της Longleat House στη Somerset. Τα κτίρια της περιόδου ήταν επίσης συχνά επηρεασμένα από το παλλαδιακό στυλ, αναδημιουργώντας τις καθαρές γραμμές και τους δωρικούς στύλους της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής.
Υπάρχει ισχυρή ιταλική επιρροή στη γερμανική αρχιτεκτονική Αναγέννησης. Η διάσημη κατοικία Landshut στη Κάτω Βαυαρία πήρε την εμπνευσή της από το Palazzo Te του Mantua της Ιταλίας και την μεγάλη αυλή και την παλάτια Kapelle. Το Άγιος Μιχαήλ Εκκλησία στο Μονάχο βασίζεται στο Il Gesu στη Ρώμη και, με την καρφοειδή οροφή της, εμπνέει τον μπαρόκ architekτονικό στυλ που είναι τυπικό της γερμανικής Αντι-Ανακαινίσεως. Το κάστρο Heidelberger στη Baden-Wurttemberg διατηρεί την γοτθική κληρονομιά της από το 1214, αλλά επόμενες προσθήκες από принκίπες-ελεκτορίδες του 1500s έφεραν ιταλικό αρώμα με στύλους εισαγόμενους από ένα παλιό κάστρο του Charlemagne και βασιλικές κατοικίες χτισμένες στις αυλές.
Η αρχιτεκτονική Αναγέννησης στη Γαλλία δημιούργησε μερικά από τα καλύτερα chateaux της χώρας, όπως το Chateau de Chambord στη κοιλάδα του Loire. Αν και η πολυτελής διακόσμηση ανακαλεί την ιταλική αρχιτεκτονική της ίδιας περιόδου, το ποσό της διακοσμητικής γλυπτικής προέρχεται από μια γαλλική γοτθική παράδοση. Αργά στην Αναγέννηση, ο Μανιερισμός έγινε μόδα στη Γαλλία, χαρακτηριζόμενος από πυκνή γλυπτική ρωμαϊκό στυλ και παραδειγματικός στην εργασία ιταλικών αρχιτέκτονων όπως ο Sebastiano Serlio, που σχεδίασε το Παλάτι του Fontainebleau.
Σε σκανδιναβικές χώρες, η αισθητική της Αναγέννησης τείνει να εκφράζεται μέσω κάστρων ή manor σαν κάστρων. Αυτό οφείλεται τόσο στην άνοδο της φλεμιστικής εμπνευσμένης αρχιτεκτονικής στη Νορβηγία όσο και στην άνοδο του προτεσταντισμού στη Σουηδία, που εξασφάλισε ότι η οψιμαχία χτίσιμο εκκλησιών οποιασδήποτε φύσης σταμάτησε. Κτίρια όπως το Παλάτι Frederiksborg στη Δανία και τα κάστρα Wasa στη Σουηδία τείνουν να συνδυάζουν υψηλές γκαμπά με παλλαδιακές фасад.
