Όταν καλείτε έναν ευρωπαϊκό αριθμό τηλεφώνου, οι χρήστες πρέπει να ακολουθήσουν ένα πρότυπο μορφή. Αυτή η μορφή διασφαλίζει ότι τόσο η δική σας εγχώρια τηλεπικοινωνιακή εταιρεία όσο και αυτή στη χώρα της επικοινωνίας σας θα μπορέσουν να κατευθύνουν την κλήση σας στον κατάλληλο προορισμό. Η χορδήγηση ενός ευρωπαϊκού αριθμού τηλεφώνου απαιτεί να χρησιμοποιήσετε έναν διεθνή κωδικό πρόσβασης, έναν κωδικό περιοχής και τον πραγματικό αριθμό της επικοινωνίας σας.
Καλεστείτε τον διεθνή κωδικό πρόσβασης σας. Ένας διεθνής κωδικός πρόσβασης είναι ένας αριθμητικός κωδικός που ενημερώνει την τηλεπικοινωνιακή εταιρεία σας ότι θέλετε να καλέσετε μια επικοινωνία που βρίσκεται σε διαφορετική χώρα. Στις βορειοαμερικανικές χώρες, ο διεθνής κωδικός πρόσβασης είναι 011. Αν κάνετε την κλήση σας από μια χώρα που βρίσκεται σε άλλο ήπειρο, παρακαλώ ανατρέξτε στη Λίστα Διεθνών Κωδίκων Πρόσβασης στην ενότητα Πόρων αυτού του άρθρου.
Καλεστείτε τον κατάλληλο κωδικό χώρας. Οι ευρωπαϊκές κωδικοί χώρας είναι δύο- ή τρία-ψηφιακοί αριθμοί που συνήθως ξεκινούν είτε με «3» είτε με «4». Για παράδειγμα, οι κωδικοί χώρας για το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία και τη Γαλλία είναι αντίστοιχα «44», «49» και «33». Για λίστα άλλων ευρωπαϊκών κωδίκων χώρας, παρακαλώ ανατρέξτε στη σελίδα Διεθνών Κωδίκων Κλήσεων Χώρας στην ενότητα Πόρων αυτού του άρθρου.
Καλεστείτε τον κωδικό περιοχής, αλλά απορρίψτε το αρχικό «0» αν υπάρχει ένα. Για παράδειγμα, ο κωδικός περιοχής του Λονδίνου, Ηνωμένο Βασίλειο, είναι «020». Όταν καλείτε κάποιον στο Λονδίνο από το εξωτερικό, απλά καλέστε «20».
Καλεστείτε τον τοπικό αριθμό. Ο τοπικός αριθμός είναι ο πραγματικός αριθμός της επικοινωνίας σας.
