Ο Φρανκο-Προυσιανός πόλεμος που διακυβεύτηκε το 1870 και 1871, σχεδόν οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο στη Γαλλία. Οι Γάλλοι ήταν σίγουροι ότι θα κέρδιζαν, αλλά τα ανώτερα γερμανικά τακτικά και πυροβολισμός οδήγησαν σε κατακερματιστική ήττα που αναγκάστηκε ο Γάλλος Αυτοκράτορας Ναπολέον III να παραδώσει και να αποβιβαστεί. Μετά την ήττα υπήρξε σοβαρή αναστάτωση στο Παρίσι – πολλά περίφημα κτίρια κάηκαν στο έδαφος και μεταξύ 20.000 και 30.000 Παρισινοί πέθαναν. Η Γαλλία έπρεπε επίσης να μεταβιβάσει το μεγαλύτερο μέρος δύο από τις επαρχίες της, Αλζάτι και Λοτρίνγια, στη Γερμανία ως μέρος της συνθήκης ειρήνης.
Οι νικητές Γερμανοί στήριξαν μνημεία στα πρώην πεδία μάχης. Αυτά τα μνημεία ήταν τόσο για να γιορτάσουν την νίκη τους όσο και για να τιμήσουν τους 28.000 στρατιώτες τους που πέθαναν στον πόλεμο. Επειδή αυτές οι περιοχές τώρα ήταν μέρος της Γερμανίας, τα μνημεία σήμαναν επίσης την περιοχή ως γερμανική. Ο ιστορικός Τζέφρι Γουόρο σημειώνει πώς το σχέδιο των μνημείων – πλήρες με σιδηρούς σταυρούς και αγκώνες γερμανικών κασκών πικελχάουμπ – υποδηλώνει μια πεποιθενή χώρα ασφαλή στη θέση της στον κόσμο. Σήμερα, αυτά τα ίδια μνημεία στέκονται αμελημένα σε γαλλικά χωράφια.
Χωριά και στην Γαλλία και στη Γερμανία στήριξαν μερικές φορές μνημεία για να τιμήσουν τοπικούς ανθρώπους που πέθαναν στον πόλεμο. Αν και πολλά δεν έχουν επιβιώσει τα ενδιάμεσα χρόνια, άλλα μπορούν να βλεφθούν ακόμα σήμερα, συχνά σε τοπικούς νεκροταφείους. Στο Μύλακερ στη Γερμανία, ο νεκροταφείο της πόλης στέγει ένα αριθμό μνημείων για διαφορετικούς πολέμους, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού λιθινού οβελίσκου κορυφωμένου με αετό που καταγράφει τα ονόματα 75 ανδρών που υπηρέτησαν στον πόλεμο. Άλλο παράδειγμα είναι στην πόλη του Μαρμπούργ, όπου ένα μνημείο από ερυθρό άμμο στην πόλη του νεκροταφείου τιμά 25 τοπικούς γερμανικούς στρατιώτες.
