Πώς Επιλέγονταν οι Ηγέτες στην Ευρωπαϊκή Ιστορία

Η ευρωπαϊκή ιστορία δείχνει ποικίλους τρόπους επιλογής ηγετών, που εξελίχθηκαν ανά εποχές και περιοχές:

1. Κληρονομική Διαδοχή: Πιο συνηθισμένος—ο στέφανος περνούσε στον μεγαλύτερο γιο (πρωτοτοκία) ή στον πλησιέστερο αρσενικό συγγενή (αγνατική γεροντοκρατία).
2. Εκλογή από Αριστócrata/Εκλεκτούς: Ο Αυτοκράτορας του Ιερού Ρωμαϊκού Αυτοκράτορας επιλέγονταν από πρίγκιπες-εκλεκτούς· οι βασιλείς της Πολωνίας-Λιθουανίας από τηνaristocratία (σλάχτα).
3. Λαϊκή Εκλογή / Συνέλευση: Ιταλικές πόλεις-κράτη (Βενετία, Φλωρεντία), Ολλανδική Δημοκρατία—ηγέτες επιλέγονταν από συμβούλια ή πολιτειακά όργανα.
4. Άλωση / Στρατιωτική Βία: Η εξουσία αρπαγόταν με εισβολή ή πραξικόπημα (π.χ. Γουλιέμος ο Κυριάρχης, Ναπολέον).
5. Θεϊκό Δικαίωμα: Οι μοναρχοί διεκδικούσαν εξουσία από τον Θεό, όχι από τους υποταγμένους (μεσαιωνική/πρωιμή σύγχρονη διδασκαλία).
6. Πραξικόπημα / Επανάσταση: Καταστροφή υπάρχουσας ρημας (π.χ. 1688 Ενδοξα Επανάσταση, 1789 Γαλλική Επανάσταση).
7. Ορισμός από Προηγούμενο: Ο μοναρχός ονομάζει διάδοχο (π.χ. Ρωμαϊκοί υιοθετημένοι αυτοκράτορες, μερικοί πρώιμες μεσαιωνικοί βασιλείς).
8. Δυναστειακό Γάμος / Διπλωματία: Ένωσεις συνέδεαν διεκδικήσεις (π.χ. Χάμπουργκ, Φερδίνανδ και Ισαβέλα).

Η μέθοδος εξαρτιόταν από το ιστορικό πλαίσιο, τις δομές εξουσίας και τα επικρατούντα κανόνιμα legitimation.