Οργανώσεις που Αγώναστηκαν κατά του Μεγάλου Ιρλανδικού Λιμού (1845–1852): Ένα Δίκτυο Αρωγής

Ο Μέγαλος Λιμός (An Gorta Mór) σκότωσε ~1 εκατομμύριο και εκτόπισε ~2 εκατομμύρια. Η βοήθεια ήρθε από ένα μωσαϊκό κρατικών, εθελοντικών, θρησκευτικών και διεθνών φορέων — συχνά ανεπαρκής, μερικές φορές ηρωική, πάντα συμπλεγμένη με πολιτική.

Κύριες Οργανωμένες Δυνάμεις

1. Βρετανική Ένωση Αρωγής (1847–1848)

Μεγαλύτερη ιδιωτική προσπάθεια βοήθειας. Ιδρύθηκε από λονδινούς εμπόρους/τραπεζίτες (Lionel de Rothschild, Lord Mayor). Συλλέγει £470K (£60Εκ σήμερα) από ΗΕ, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Ινδία, Καραϊβική. Διανέμει τροφές (ινδικό καλαμπόκι, ρύζι), ενδύματα, σπόρους μέσω 600+ τοπικών επιτροπών. Μη σεκταριστική. Κλείνει 1848 όταν η κυβέρνηση δήλωσε λιμός τερματισμένος (πρόωρα).

2. Εταιρεία Φίλων (Κουάκερ)

Κεντρική Επιτροπή Αρωγής (Δουβλίνο) + επαρχιακές επιτροπές. Πιονιέρισε: σούπες κουζίνας (1846, πριν από την κυβέρνηση), βιομηχανική απασχόληση (αλιεία, λινούφαντουρα), γεωργική βελτίωση (πρότυπα χωράφια), άμεσες χορηγίες μετρητών. Ο Γουίλιαμ Μπένετ, Τζόναθαν Πιμ, Τζέιμς Χάκ Τουκ ηγήθηκαν. ~£200Κ δαπάνη. Ηθική εξουσία πίεσε την κυβέρνηση.

3. Ένωσεις Φτωχών Νόμων (130 Περιφέρειες)

Νομικά όργανα υπό τον Νόμο Φτωχών 1838 (Ιρλανδικά). Χρηματοδοτούμενο από τοπικούς τέλη (φόρος ακινήτων). Λειτούργησαν εργοστάσια (ικανότητα 100Κ → 200Κ+). Διανέμειν εξωτερική βοήθεια (τρόφιμα, μετρητά) σε μη κρατουμένους. Φτωχότεραν πολλές ενώσεις· οι φορολόγοι (κτηματολόγοι) αντίστηξαν. 1847 Τροποποίηση Νόμου Φτωχών μετέφερε κόστος στις τοπικές ενώσεις — επιδεινώνοντας την κρίση.

4. Τοπικές Επιτροπές Αρωγής (Παροικία/Εθελοντική)

Εκατόδες μορφώθηκαν από κληρικούς, κτηματολόγους, εμπόρους. Διανέμειν εισιτήρια (τρόφιμα/καύσιμα), λειτούργησαν σούπες καταστήματα, συντονίστηκαν με BRA/Κουάκερ. Ποιότητα ποικίλη: μερικές αποδοτικές, μερικές σεκταριστικές (μόνο προτεστάντες), μερικές διαφθαρμένες. Καθολικές παροχιακές επιτροπές ζωτικής σημασίας στη δύση.

Κυβερνητικοί Μηχανισμοί

• Τσάρλς Τρέβελγιαν (Αντιγραμματέας Ταμείου): Αρχιτέκτονας πολιτικής βοήθειας. Ιδεολογική δέσμευση στο laissez-faire, προβλεπτικισμό. Επιμέλεια δημόσιων έργων (1846–47, 100Κ απασχολούμενοι), μετά σούπες κουζίνας (1847, 3Εκ τρεφόμενοι καθημερινά), μετά μόνο Νόμος Φτωχών. Διαμφισβητήσιμος: «η κρίση του Θεού».
• Βασιλικό Ναυτικό: HMS Devastation, Porcupine, Royalist μεταφέρεαν ινδικό καλαμπόκι από ΗΠΑ/ΗΕ, διεσώζουν πυρετώδεις ασθενείς, υποστήριξαν ακτοφυλακή.
• Ακτοφυλακή: Διανέμει βοήθεια σε απομακρυσμένες ακτοπλοϊκές περιφέρειες· παρακολούθησε ανάγκη.

Σημαντικές Προσώπικοτητες

• Άντζελα Μπερντ-Κούτς: Κληρονόμος, £100Κ+ δωρεές· σούπα κουζίνα Δουβλίνου, αλιείας, βοήθεια μετανάστευσης.
• Πάολ Στρζελέτσκι: Πολωνός εξερευνητής· πράκτορας BRA στη δύση· ίδρυσε 200+ σχολεία τρέφοντας 200Κ παιδιά καθημερινά (1847–48).
• Αδελφές Ελέους: Τάγμα της Καθαρίνας ΜακΌλεϊ· νοσηλεία, διδασκαλία, σούπες κουζίνας στη Κορκή, Δουβλίνο, Γκόλγουεϊ.
• Πατέρ Θιοβάλντ Ματθιού: Ηγέτης σωφροσύνης· διενείμενε χρήματα BRA· 100Κ+ υπεσχέθησαν απόσχεση.

Διεθνείς Συνεισφορές

• ΗΠΑ: Κογκρέσο εξουσιοδότησε USS Jamestown & Macedonian (1847) να μεταφέρουν 800 τόνοι τρόφιμα (ιδιωτικές δωρεές). Έθνος Τσαουτά αποστέλλει $170 (1847)—πρόσφατα απεμακρυσμένοι δικοί τους Πίστης Τράιλ.
• Οθωμανός Σουλτάνος Αμπντουλμεζίντ Α': £1.000 (μειωμένα από £10Κ από βρετανικούς διπλωμάτες).
• Εβραϊκές κοινότητες (Λονδίνο, ΝΥ, Καραϊβική): Συντονισμένες μέσω Μωυσή Μοντεφιόρε.

Αξιολόγηση

Συνολική δαπάνη βοήθειας: ~£10Εκ (βρετανική κυβέρνηση) + £1Εκ+ (ιδιωτική). Κατα κεφαλήν: χαμηλή σε σχέση με μεταγενέστερους λιμούς. Δομικές αιτίες (εκτεταμένη γειοκτησία, εξαγωγική γεωργία, καμία βιομηχανική βάση) μη αντιμετωπισμένες. Οι οργανώσεις έσωσαν ζωές αλλά δεν μπορούσαν να διορθώσουν το σύστημα που παρήγαγε την καταστροφή.