Αντίθετα με τη δημοφιλή υπόθεση, ο Άγιος Πατρίκιος δεν ταξίδεψε αρχικά στην Ιρλανδία προαιρετικά ή με ιερατικές’ambition. Στις 16 ετών, απήχθη από το σπίτι του στη Ρωμαϊκή Βρετανία και εδουλώθηκε στην Ιρλανδία για εξα έτη.
Μετά την απόδραση και την επιστροφή στη Βρετανία, ο Πατρίκιος νόησε πνευματική κλήση που τον έτρεξε πάλι στη γη της σκλαβιάς του. Το 432 μ.Χ., επέστρεψε εθελοντώς—όχι ως σκλάβος, αλλά ως επισκοπός μισσιόνερος. Η οικεία του γνώση της ιρλανδικής γλώσσας και του πολιτισμού, κερδισμένη κατά τη σκλαβιά του, αποδείχθηκε οργάνον στην επιτυχημένη ευαγγελιστική του προσπάθεια.
Το ταξίδι του Πατρίκιου από αιχμάλωτο σε προστάτη της Ιρλανδίας απεικονίζει πώς η αναγκαστική του άφιξη τονiposicionόργιασε τελικά για την ιστορική του θρησκευτική αποστολή.
