Το κερερού (Hemiphaga novaeseelandiae), ή περιστέρι της Νέας Ζηλανδίας, είναι ένας κλειδαρχικός φρουγοφάγος στους ντόπια δάση. Το εργαλείο επιβίωσής του:
Τρώει μεγάλα φρούτα ταβά, ταραίρε, καράκα, πούριρι, μίρο, νιάκαου—είδη που κανένα άλλο ντόπιο πουλί δεν μπορεί να καταπιεί ολόκληρο. Πλάτος χάσμα ~25 mm. Αυτό τον καθιστά τον πρωτεύοντα μακρινούς αποσπορίστη σπόρων για αυτά τα δέντρα κλιμάκιον.
Οι σπόροι διανέμονται άκακτοι μέσω εντέρων (διατήρηση 30–60 λεπτά), καταλήγοντας σε γόνιμα κόπρανα χιλιόμετρα μακριά. Επιτρέπει την αναγέννηση δάσους, ροή γονιδίων και αποικισμό κενών.
Ιριδές πράσινο-μπρούνζινες ανώτερες μερίδες, λευκό βραχιόνι—διαταρακτική χρωματισμός στο κλεπτό φως του κλιμάκιου. Νιώθει απειλή· ιέρακες (κάχου) και νυφίτσα δυσκολεύονται να ανιχνεύσουν ακίνητα πουλιά.
Μεγάλα στήθια μύες, πλατιά φτερά—έκρηξη ταχύτητας και στριμμένα στρίψιμα σε πυκνό δάσος. Χαρακτηριστικοί δυνατοί κτύπημα φτερών («φου») ανακοινώνουν παρουσία.
Οισοφαγικό κιμείλιο χωράει 50+ φρούτα—επιτρέπει βουλιμία στα δέντρα καρπόφορα, μετά αργή επεξεργασία κατά την ύπνηση.
Αμύνει εδαφικά καρποφόρα· ζει 15–25 χρόνια. Μακρά ζωή = χιλιάδες γεγονότα αποσποράς ανά άτομο.
Νυχτερινές κοίτησεις σε πυκνό κλιμάκιο—διούλωση κινδύνου, θερμοστάθμιση, ανταλλαγή κοινωνικής πληροφορίας.
Η πτώση του κερερού (απώλεια οικοτόπου, καταρρίπτες, σύγκρουση με παράθυρα) απειλεί την αναγέννηση δάσων. Διατήρηση: έλεγχος καταρριπτών, φύτευση ντόπιων, αυτοκόλλητα παραθύρων, #GreatKererūCount citizen science.
