Η ποικίλη τοπογραφία της Δομινικανής Δημοκρατίας (επίπεδα θαλάσσης έως 3.087 μ. στον Πίκο Ντουάρτε) και το κλίμα δημιουργούν επτά διακριτές φυτογεωγραφικές ζώνες:
Βορειοανατολικές κλίσεις (Σιέρα ντε Μπαορούκο, Κορντιγέρα Σεπτεντριονάλ). Υψηλή βροχόπτωση (>2.000 мм), υγρασία. Υψηλό κάλυμμα, λιάνες, επιφύτα, πτέριδες, φοίνικες. Λος Αϊτίσεις, Χαράγκουα (ζώνη προστασίας).
Νότιες/ΝΑ ακτιές (Πεντερνάλες, Μπαραόνα, Λα Ρομάνα). 800–1.200 мм βροχή, ξεχωριστή ξηρή περίοδος. Φθαρτά δέντρα (γουαϊάκάν, γουακίμο), κάκτοι, θορνυ scrub.
Ακτιαίες λιμνοθάλασσες, εκβολές ποταμών (Μοντεκρίστι, Σαμανά, Οβιέδο). Κόκκινες/μαύρες/λεύκες/κουμπιέρα μάνγροβες. Κοιτίδα ψαριών/καβουροκεράτων· προστασία από καταιγίδες.
Υψηλά υψόμετρα (Κορντιγέρα Σεντράλ: Βαλέ Νουέβο, Χοσέ ντελ Κάρμεν Ραμírez). Pinus occidentalis (ενδημικό πεύκο Ισπανιόλας). Ψυχρό, ομιχλώδες.
Ανεμοδεκτικές κορυφές >1.500 μ. Συνεχής ομίχλη, μουχλωμένα δέντρα, βρομιοειδή, ορχιδέες. Υψηλή ενδημικότητα. Έβανο Βέρδε, Λόμα Κίτα Εσπουέλα.
Εσωτερικές κοιλάδες (Σαν Χουάν, Αζούα). Χόρτα, σποραδικά δέντρα (ακακία, γουαϊάκάν). Διατηρούμενη από φωτιά· νομεύματα βόειδων.
ΝΔ άκρη (λεκάνη Λάγο Ενρίγιο, Χαράγκουα). <200 мм βροχή. Κάκτοι (κάκτος πεπονιού), παχύφυτα, ξηροφυτικά θυμιαματικά. Πιο ζεστή, ξηρότερη.
29% εδάφους προστατευμένο (εθνικά πάρκα, αδασμοί). Απειλές: τουριστική ανάπτυξη, ανθρακοποίηση, γεωργία, μεταλλεία (χρυσός, νικέλιο), εισβάλλοντα είδη.
