Παρόλο που υπήρχαν πλησιέστερες θύρες εισόδου, οι μετανάστες προτίμησαν τη Νέα Υόρκη για τέσσερις βασικούς λόγους:
Γνωστή για ποικιλία, ανοχή και καθιερωμένες μετανάστευσης κοινότητες — το Ellis Island (1892–1954) θεσμοποίησε αυτόν τον ρόλο.
Βιομηχανικός κόμβος με εργοστασιακή, κατασκευαστική, λιμενική, λιανική, ραπτοποιητική εργασία. Οικονομική ικανότητα απορρόφησης ξεπέρασε άλλες θύρες.
Υπάρχουσες κοινότητες παρείχαν στέγαση, εργασία, γλωσσική υποστήριξη, πολιτιστική συνέχεια, αμοιβαία βοήθεια — κρίσιμα για επιβίωση και ένταξη.
Αντιληφθήκε ως ο τόπος όπου η κοινωνική αναβάθμιση ήταν πιο εφικτή, ανεξάρτητα από την προέλευση.
Ενώ Βοστώνη, Φιλαδέλφεια, Βαλτίμορη και Νέα Ορλέανη δέχθηκαν μετανάστες, η κλίμακα και η υποδομή της Νέας Υόρκης την καθιστώσαν την πρωτεύουσα προορισμό.