Οι απόψεις των Αγγλών για τους αυτοχθόνες λαούς είναι ποικίλες, εξελισσόμενες και διαμορφωμένες από πολλαπλές οπτικές:
Αυξανόμενη αναγνώριση του βρετανικού κολονιακού ρόλου: αποδίδωση, σχολεία εσωτερικού, πολιτισμική καταστολή. Υποστηρίζουν εκδικήσεις, επιστροφή artefacts, αναγνώριση γης. Άρνούνται ή ελαχιστοποιούν.
Μουσεία (British Museum, V&A, Horniman) συν-επιμελούν με αυτοχθόνες επιμελητές. Φεστιβάλ (ORIGINS, Border Crossings) παρουσιάζουν σύγχρονη αυτοχθόνη τέχνη. Ακαδημαϊκά προγράμματα (SOAS, UEA) εστιάζουν στην αυτοχθόνη γνώση.
BBC, Guardian, Channel 4 δίνουν φωνή στα αυτοχθόνα (π.χ. Unreserved, The Red Nation). Αλλά στερεότυπα επιμένουν στο кино, διαφημίσεις, τουριστικό marketing.
Ταξίδια, σπουδές στο εξωτερικό, διασπορικές κοινότητες, ακαδημαϊκή ανταλλαγή δημιουργούν άμεσες σχέσεις — συχνά μετασχηματιστικές.
Το Εθνικό Πρόγραμμα περιλαμβάνει τώρα περισσότερα για τις επιπτώσεις της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Κλήσεις για διδασκαλία αυτοχθόνων ιστοριών παγκοσμίως (όχι μόνο Αμερικανούς Ουασιχού).
Δεν υπάρχει μονόλιθος «Αγγλική άποψη». Φάσμα από ενεργή αλληλεγγύη έως άγνοια προκατάληψη. Η πορεία είναι προς μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, αλλά δομικές ανισότητες και πολιτισμική ορμή παραμένουν.