Οι Απελευθερωτικοί Τίγρεις Ταμίλ Εελάμ (LTTE) διατήρησαν μαχητικό δύναμη εκτιμώμενη μεταξύ 10.000 και 20.000 μαχητών στην κορυφή τους στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ωστόσο, ακριβείς αριθμοί ήταν πάντα απρόσιτοι λόγω της κρυφής δομής της ομάδας, ρευστής πρόσληψης, και των ανταγωνιστικών ισχυρισμών της κυβέρνησης Σρι Λάνκα.
Το στρατιωτικό Flügel της LTTE περιελάμβανε συμβατικά πεζικά, ειδικές μονάδες (ναυτική Flügel Sea Tigers, αεριπορική Flügel Air Tigers, καμαραδική Black Tigers), και σημαντική υποστηρικτική υποδομή. Η πρόσληψη προέρχονταν από ταμίλ κοινότητες βορρά και ανατολικά της Σρι Λάνκας, συμπληρωμένη από εθελοντές διασποράς εξωτερικού και, συζητούμενα, παιδικά στρατεύματα — τεκμηριωμένα εκτενώς από UNICEF και Human Rights Watch.
Η ήττα της οργάνωσης τον Μάιο 2009 έφερε το τέλος της συμβατικής μαχητικής ικανότητας της LTTE. Η τελική ανοχική στην περιοχή Μουλαϊτιβού οδήγησε σε τεράστιες απώλειες μεταξύ μαχητών και πολιτών. Επιβιώσας ηγεσία ή σκοτώθηκε (συμπεριλαμβανομένου του ιδρυτή Βελουπιλλαί Πραμπακάραν), ή αιχμαλωτίστηκε, ή φεύγει στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση Σρι Λάνκας δήλωσε τη LTTE στρατιωτικά νικημένη, αν και ανησυχίες χαμηλής έντασης ανταρσίας παρέμειναν για χρόνια.
Μετά το 2009, πρώην κάδροι υπέστησαν προγράμματα αποκαταστάσεως της κυβέρνησης. Η LTTE παραμένει proscribed ως τρομοκρατική οργάνωση από 32 χώρες, συμπεριλαμβανομένων ΗΠΑ, ΕΕ, Ινδία, και Καναδά. Η κληρονομιά της συνεχίζει να σχήκει την πολιτική Σρι Λάνκας, την ακτιβισμό ταμίλ διασποράς, και τους διαλόγους συμφιλίωσης.
Κлючови контекст: Οι εκτιμήσεις ποικίλλουν ανά πηγή και χρονικό πλαίσιο. Οι στρατιωτικές πληροφορίες Σρι Λάνκας συνήθως ανέφεραν υψηλότερα νούμερα (15.000-25.000), ενώ ανεξάρτητοι αναλυτές κλίναν χαμηλότερα. Το ασύμμετρο πολεμικό μοντέλο της LTTE significava ότι οι ορισμοί «μαχητής»יבלούρουν μεταξύ πλοίων καδρών, μερικής μιλίτσιας, και υποστηρικτικού προσωπικού.
