Στο A Tale of Two Cities, ο Ντίκενς φτιάχνει τον Σίδνεϊ Κάρτον και τον Τσάρλς Ντάρνεϊ ως φυσικά δίδυμα με ηθικά αντίθετα—λογοτεχνική συσκευή που αijingει την εξιλαστική κλιμάκα.
| Σίδνεϊ Κάρτον | Τσάρλς Ντάρνεϊ |
|---|---|
| Κυνικός, αυτομισών αλκοολικός | Ειλικρινής, ιδεαλιστής, αρχηγός |
| Σπαταλημένη λαμπερότητα — «τσάκος» στον Στρίβερ | Απορρίπτει τίτλο/πλούτο; χτίζει ειλικρινή ζωή |
| Βλέπει τον εαυτό του ως ανεξάρτητο | Πιστεύει στην ηθική δράση & εξιλασμό |
| Αγάπη = σιωπηλή, θυσιαστική αφοσίωση | Αγάπη = ανοιχτή, αμοιβαία συνεργασία |
| Πεθαίνει για τον Ντάρνεϊ (και τη Λουίς) | Ζει, παντρεύει τη Λουίς, γεννά παιδί |
Η υπόσχεση του Κάρτον στη Λουίς — «Για σένα, και για οποιονδήποτε αγαπημένο σου, θα κάνω οτιδήποτε» — μετατρέπει την αυτομίσια του σε σκοπιμότητα θυσίας. Η νωρίτερη απόρριψη του Ντάρνεϊ της κατακρατείας της οικογένειάς του τον κάνει άξιο της θυσίας.
Τελική ειρωνεία: Οι τελευταίες σκέψεις του Κάρτον φαντάζουν τον γιο του Ντάρνεϊ να φέρει το όνομα του Κάρτον και να γίνεται ο άνδρας που ο Κάρτον θα μπορούσε να γίνει — «Βλέπω τις ζωές για τις οποίες καταθέτω τη ζωή μου, ήσυχες, χρήσιμες, ευδαίμονες και ευτυχισμένες.»