Παρά τοču το φανταστικό όνομα, οι "διάβολοι σκόνης" (σωστά ονομαζόμενοι στρόβιλοι σκόνης) δεν είναι μύθικα όντα αλλά συναρπαστικά μετεωρολογικά φαινόμενα — μικροί, βραχυπρόσθετοι στροβίλοι που χορεύουν σε ξηρά τοπία παγκοσμίως. Αυτοί οι περιστρεφόμενοι στήλες σκόνης και απορριμμάτων προσφέρουν ορατή απόδειξη αθέατων ατμοσφαιρικών διεργασιών.
Οι στρόβιλοι σκόνης διαμορφώνονται μέσω μιας απλής αλλά εξελιγμένης θερμοδυναμικής διαδικασίας:
Οι στρόβιλοι σκόνης ευδοκιμούν όπου τρία κριτήρια συμπίπτουν:
Μέγιστη εμφάνιση: ψιλό πρωί έως πρώιμεση μέρα σε ζεστά, ηρεμικά μέρες άνοιξης και καλοκαιριού.
Κρίσιμη διάκριση: οι στρόβιλοι σκόνης σχηματίζονται από θέριση επιφάνειας προς τα πάνω (καλός καιρός), ενώ οι ανεμοστρόβιλοι καταβαίνουν από μεσοκυκλώνες σε σφοδρές καταιγίδες. Οι στρόβιλοι σκόνης λείπουν γονικούς νεφέλες, είναι πολύ πιο αδύναμοι, και σπάνια προκαλούν σημαντικές ζημιές — αν και μεγάλοι μπορούν να ανατρέψουν ελαφριές κατασκευές, να βλάψουν καλλιέργειες, ή να κινδυνεύσουν την αεροπορία.
Συχνά σε: νοτιοδυτική ΗΠΑ, Σαχάρα, Αυστραλιανή Έρημος, Μέση Ανατολή, Χιληνική Ατακάμα. Εκπληκτικά, οι στρόβιλοι σκόνης είναι επίσης πανταχοῦ παρόντες στο Άρη, όπου κυριαρχούν την ατμοσφαιρική κύκλωση σκόνης και έχουν φωτογραφηθεί από ροβέρ και ορβίτες — μερικοί φτάνουν 20 χλμ ύψος!
Οι στρόβιλοι σκόνης συμβάλλουν στην ατμοσφαιρική μεταφορά μεταλλείων σκόνης (επηρεάζοντας κλίμα, θαλάσσια λιποδότηση), καθαρίζουν ηλιακά πάνελ στους ροβέρ του Άρη, και χρησιμεύουν ως φυσικά εργαστήρια για τη μελέτη συνвекτιβών ρίνων. Στη Γη, είναι κυρίως αβλαβείς περιέργειες — ο τρόπος της φύσης να μας δείξει το αόρατο χορό της θερμότητας και του αέρα.