Η αγγλική κατα kolonisation εστιάστηκε langs την ατλαντική ακτή σε τέσσερις κύριες περιοχές:
Πλίμουθ (1620), Κόλπος Ματσουσέτσ (1630), ΚοNECTICUT (1636), Ρογ آιλαντ (1636), Νέα Αμψαρ (1623).
Νέα Νεέρλανδη → Νέα Υόρκη (1664), Νέα Τζέρσεϊ (1664), Πενσυλβανία (1681), Ντέλαγουερ (1682).
Βιρτζίνια (1607), Μαριλάντ (1634), Βόρεια Καρολίνα (1663), Νότια Καρολίνα (1670), Τζордζία (1732).
Μπαρμπάντος (1627), Τζαμαΐκα (1655), Μπαχάμες (1648), Νησιά Ανεμόδεκτων.
Αυτοί οι οικισμοί μόρφωσαν τον πυρήνα της Βρετανικής Αμερικής, γινόμενοι αργότερα Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδάς.