Η απώλεια βιότοπου συγκεντρώνεται όπου η ανθρώπινη ζήτηση για γη και πόρους είναι ανώτατη:
Απορρυπτοποιούνται για γεωργία (σόια, έλαιο φοίνικα, βόδια), δασοκομία, ορυχεία, οδούς και αστική επέκταση. Τροπικά δάση υγρής (Αμαζόνια, Κόνγκο, ΝΑ) χάνουν ~10 εκατ. εκτάρια/έτος.
Αποξεραίνονται για καλλιέργειες, κατοικίες, έλεγχο κουνουπιών και λιμένες. >85% παγκόσμιων υγρότοπων χαμένων από το 1700.
Μετατρέπονται σε αροūra (καλαμπόκι, σίτη) και έντονη νομαδία. Πραίριες Βόρειας Αμερικής, Σερράντο Βραζιλίας, αфриικανικές σαβάνες βαριά επηρεασμένα.
Αφαίρεση μανγروف για υδατοκαλλιέργειες (γαρίδες), καταστροφή κοραλλιών από θερμαίνωση/οξέωση/ρύπανση, βουνιαλό χαλί, παραλιακή ανάπτυξη.
Υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα + υψηλή οικονομική ανάπτυξη = επιταχυνόμενη μετατροπή. Προστατευόμενες περιοχές, δικαιώματα γης αυτοχθόνων και πολιτικές βιώσιμης απόδοσης είναι τα βασικά φρένα.