Οι παραλίες—συσσώρευση χαλικώδους (άμμος, χαλίκια, κοχύλια) διαμορφωμένη από κύμα ή ρεύμα—συμβαίνουν σε τέσσερις βασικές ρυθμίσεις:
Θαλασσινά κύματα επεξεργάζονται χαλικώδες langs ~356.000 χλμ παγκόσμιας ακτογραμμής. Από τροπική λευκή άμμο (κοράλλια/φοραμινίφερα) έως υποτρόπια χαλίκια, πολική βραχοπαραλία. Δυναμικές: εποχιακές αλλαγές προφίλ, παρεκτεινόμενα ρεύματα.
Ανεμογενή κύματα δημιουργούν παραλίες σε μεγάλες λίμνες (Μεγάλες Λίμνες, Μπκαλ, Βικτωρία, Τιτικάκα). Συχνά μικρότερες, στενότερες, με γλυκό νερό άμμο (κουάρτζ, φελδοσπάτης). Οι κολάφωση επιπέδων νερού (σειχές, εποχιακές) αλλάζουν δραματικά το πλάτος παραλίας.
Ακτές σημεία σε μαγδάλες, μεσοποταμιακές ακτές, και ζώνες μείωσης ταμείων σχηματίζουν αμμώδεις/χαλικώδεις παραλίες. Αποθετικές, όχι φθορικές. Προσωρινές—ανανεώνονται από πλημμύρες. Συχνές σε αλυσίδες ποταμούς, αλλουβιαλικούς κώνους.
Σπάνιες. Σχηματίζονται στα περιθώρια πλαγιών (ξερές λίμνες) ή παλαιολίμνων όπου ο άνεμος ταξινομεί άμμο σε παραλιοειδείς λόφους. Επίσης: «τραγουδώμενες αμμοθίνες» στα περιθώρια ερήμου-οάσης. Δεν σχηματίζονται από κύματα· αιολικά αναλογίες.
Αληθινές παραλίες απαιτούν κύμα/ρεύμα ταξινόμηση σε εστώτα υδατικό σώμα. Τα ερημικά χαρακτηριστικά είναι αμμοθίνες ή περιθώρια πλαγιών. Τα ποταμιακά χαρακτηριστικά είναι ακτές. Οι λιμναίες και ωκεανικές παραλίες μοιράζονται διαδικασίες· κλίμακα και αλμυρότητα διαφέρουν.
