Η ισχυρισμός ότι η σταγνότητα εξαγωγών της Νότιας Κορέας οφείλεται κυρίως στο ασθενές ιαπωνικό Γιάν είναι υπερβολική απλοποίηση. Ενώ η πτώση του Γιάν (ειδικά 2012–2014 υπό Abenomics) βλάψει την ανταγωνιστικότητα της Κορέας σε επικαλυπτόμενους κλάδους (αυτοκίνητα, ηλεκτρονικά, μηχανήματα), πολλαπλές δομικές και Κυκλικές δυνάμεις ήταν σε εξέλιξη.
Ένα ασθενές Γιάν ενίσχυσε τις προκλήσεις της Κορέας σε τρίτες αγορές (π.χ. ΗΠΑ, ΕΕ) όπου ιαπωνικά και κορεατικά προϊόντα ανταγωνίζονται κατ' κεφαλήν. Αλλά ήταν συνεισφέρον παράγοντας, ρίζα αιτίας. Το δικό της νόμισμα, η δομή κόστους και ο παγκόσμιος τεχνολογικός κύκλος ήταν πιο αποφασιστικά.
Η Κορέα διέδιξε επέκταση FTA (52 συμφωνίες), επιδοτήσεις καινοτομίας (K-New Deal), και παρέμβαση νομίσματος (στεριλημένη) για αντισταθμισμό. Αποτελέσματα μικτά· η ανάπτυξη εξαγωγών αναβίωсе μόνο με τον υπερκύκλο ημιαγωγών 2017–18 και την πανδημική ψηφιακή ζήτηση 2020–21.
Η απόδοση της βραδύρρυθμης εξαγωγών κυρίως στο Γιάν αγνοεί τη πολυδιάστατη αναδιάρθρωση της ανατολικής ασιατικής εμπορικής.