Το 1066, οι Νορμανδοί – ηγούμενοι από τον Γουλιέλμο, Δούκα της Νορμανδίας, αργότερα γνωστό ως Γουλιέλμος ο Κατακτητής – εισέβαλαν στην Αγγλία και άλλαξαν τα πάντα την ιστορία της για πάντα. Αυτό το στροφιακό γεγονός διέπει από συνδυασμό δυναστικών αγγελιών, προσωπικής φιλοδοξίας και της ελκυστικότητας του πλούτου της Αγγλίας.
Ο άμεσος καταλύτης ήταν ο θάνατος του Βασιλιά Έντουαρντ του Ομολογητού τον Ιανουάριο 1066 χωρίς απευθείας κληρονόμο. Πολλαπλοί διεκδικητές εμφανίστηκαν, αλλά ο Γουλιέλμος διεκδίκησε το δικαίωμά του μέσω οικογενειακής σύνδεσης: ήταν ξάδελφος του Έντουαρντ. Ο Γουλιέλμος ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Έντουαρντ του είχε υπόσχεση τον θρόνο, μια διαμάχη που άφησε την απόφασή του να διαπεράσει το Κανάλι.
Πέρα από τις δυναστικές αγγελίες, ο Γουλιέλμος ήταν άρχοντας που επιθυμούσε να επεκτείνει την εξουσία του. Η Αγγλία ήταν εύπορη βασιλεία με γονιμό έδαφος, πολύτιμα μετάλλια όπως σίδηρος και χαλκός, και ένα καλάविकασμένο διοικητικό σύστημα. Ο έλεγχος αυτών των πόρων θα ενίσχυε σημαντικά τον Νορμανδικό πλούτο και την επιρροή.
Οι δυνάμεις του Γουλιέλμου αντιμετώπισαν τον αγγλικό στρατό υπό τον Βασιλιά Χάρολδ Β' στη Μάχη των Χάστινγς την 14 Οκτωβρίου 1066. Η Νορμανδική νίκη ήταν αποφασιστική· ο Χάρολδος σκοτώθηκε, και ο Γουλιέλμος κατευθύνθηκε στο Λονδίνο. Στεφάνθηκε Βασιλιάς της Αγγλίας την ημέρα των Χριστουγέννων 1066.
Η κατάκτηση εισήγαγε μια νέα Νορμανδική ηγετική τάξη που έφερε τη δική της γλώσσα, συνήθειες και νομικές παραδόσεις. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η σύγχυση δόκιμησε ξεχωριστή Αγγλο-Νορμανδική κουλτούρα, переσχήμασε το αγγλικό δίκαιο και τη διακυβέρνηση, και έθεσε τα θεμέλια για τον μεσαιωνικό αγγλικό κράτος.
