Βρετανική Νέα Γουινέα: Από Προτεκτοράτο στην Παπούα Νέα Γουινέα

Η Βρετανική Νέα Γουινέα (πóźτερα το Εδάφος Παπούα) ήταν το νοτιοανατολικό τέταρτο του νησιού της Νέας Γουινέας υπό βρετανική, μετά αυστραλιακή, διοίκηση από 1884 έως 1975. Σχηματίζει το νότιο μέρος της σημερινής Παπούα Νέας Γουινέας.

Χρονολογία

• 1828: Ολλανδία διεκδικεί δυτικό μισό (Ολλανδική Νέα Γουινέα).
• 1884: Βρετανία δηλώνει προτεκτοράτο πάνω στο νοτιοανατολικό (Βρετανική Νέα Γουινέα); Γερμανία παίρνει βορειοανατολικό (Kaiser-Wilhelmsland) και νησιά.
• 1884–1902: Διοικείται από την Κווίνσλανδ (αυστραλιακή αποικία).
• 1902: Μεταβιβάζεται στο νέο Κοινωνικό της Αυστραλίας; μετονομάζεται Εδάφος Παπούα.
• 1914: Αυστραλία καταλαμβάνει Γερμανική Νέα Γουινέα (ΠΠΙ).
• 1921: Σύνδεσμος Εθνών αναθέτει πρώην γερμανικό έδαφος στην Αυστραλία (Εδάφος Νέας Γουινέας).
• 1949: Παπούα + Νέα Γουινέα ενωθούν διοικητικά ως Εδάφος Παπούα και Νέας Γουινέας.
• 1975: Ανεξαρτησία ως Παπούα Νέα Γουινέα.

Διαίρεση

"Βρετανική Γουινέα" είναι αρχαίος όρος που συγχέεται μερικές φορές με Βρετανική Γουιάνα (τώρα Γουιάνα, Νότια Αμερική). Το έδαφος της Νέας Γουινέας δεν ονομάστηκε ποτέ επίσημα "Βρετανική Γουινέα"—πάντα Βρετανική Νέα Γουινέα ή Παπούα.

Κληρονομιά

Αγγλική γλώσσα, common law, κοινοβουλευτικό σύστημα, και αγγλικανικά/καθολικά ιεραποστολικά επιμένουν στη νότια περιοχή της ΠΝΓ. Το σύνορο με την Ινδονησία (πρώην Ολλανδική Νέα Γουινέα) ακολουθεί τη γραμμή 141°E συμφωνηθείσα το 1895.