Για τη Μεγάλη Βρετανία, το Κανάλι Σουέζ δεν ήταν απλώς μια συντόμευση — ήταν μια στρατηγική αρτηρία. Ανοιχτό το 1869, τέμνει την θαλάσσια διαδρομή στην Ινδία (το «διαμάντι στο στέμμα») κατά ~4.500 μίλια, αποφεύγοντας το Ακρωτήριο καλοκαιρινής ελπίδας.
Η Βρετανία εξασφάλισε έλεγχο μέσω:
Το κανάλι μετακινούσε στρατιώτες, ταχυδρομικά, τσάι, βαμβάκι, και πετρέλαιο. Η απώλειά του σήμαινε αυτοκρατορική πτώση. Γι' αυτό η Βρετανία πολέμησε να το κρατήσει — μέσω δύο παγκόσμιων πολέμων και της Κρίσης Σουέζ 1956 — μέχρι την αιγυπτιακή εθνικοποίηση και την αλλαγή γεωπολιτικής να τελειώσει ο έλεγχός της.