Δεν έφτασε πλήρως διαμορφωμένη. Το Άγαλμα της Ελευθερίας — «Ελευθερία Φωτίζοντας τον Κόσμο» — ήταν διαθαλασσινή συνεργασία που σχεδόν ναυάγησε στις οικονομίες πριν γίνει ο καθοριστικός σύμβολος της Αμερικής.
Σχεδιάστηκε το 1865 από τον Εντουάρ ντε Λαμπουλάγε, γαλλικό abolitionist που θαύμαζε την ανασύνδεση της Αμερικής μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, το άγαλμα σχεδιάστηκε από τον γλύπτη Φραντζisko Αυγούστου Μπαρτόλντι. Ο μηχανικός Γκυστάβο Ειφελ (πριν τον πύργο) δημιούργησε την επαναστάτικη εσωτερική σιδηράρμα υποστηρίζοντας την χαλκινή δέρμα — ένα διαστημικό πλαίσιο 19ου αιώνα.
Η Γαλλία χρηματοδότησε το άγαλμα (400.000 φράγκα, ~$10 εκατ. σήμερα) μέσω δημοσίων δωρεών, κληρώσεων, και γεγονότων. Το ολοκληρωμένο άγαλμα αποσυναρμολογήθηκε σε 350 κομμάτια, συσκευάστηκε σε 214 κιβώτια, και αποστάλθηκε με τη φρεγάτα Isère το 1885.
Οι ΗΠΑ ήταν υπεύθυνοι για τη βάση — αλλά το Κογκρέσο αρνήθηκε χρηματοδότηση. Ο Διακυβερνήτης Νέας Υόρκης Γκρόβερ Κλίβλαντ βέτωσε κρατικά χρήματα. Το έργο στάθηκε μέχρι ο εκδότης Τζοζεφ Πουλίτσερ ξεκίνησε εκστρατεία εφημερίδας στο The World, τυπώνοντας το όνομα κάθε δωρητή. 120.000 Αμερικανοί δώρισαν — οι περισσότεροι κάτω από $1. Τα παιδιά στέλναν λεφτά. Η βάση ανήλθε.
Η φακός αντικαταστάθηκε το 1986 (η αρχική στο μουσείο). Οι επτά ακτίνες της στεφάνης αντιπροσωπεύουν ήπειρους και θάλασσες. Σπασμένα αλυσίδες στα πόδια της συμβολίζουν την abolition — η αρχική όραμα του Λαμπουλάγε, τελικά ορατή.
Το σονέτο της Εμμα Λαζάρους «The New Colossus» (1883), πλάκα μονωμένη το 1903, έδωσε φωνή στην आलिंगν του άγαλματος στους μετανάστες: «Δώσε μου τους κουρασμένους, τους φτωχούς / Τους συσσωρευμένους μάζες που επιθυμούν να αναπνέουν ελεύθερα.» Γαλλική ιδέα, αμερικανικά χρηματοδοτημένη, παγκοσμίως ανεψιασμένη.
