Οι ακτοπλοϊκές περιοχές, τα έλη και το ποικίλο έδαφος της Γεωργίας κάνουν την ένα φυσικό habitat για γερανούς και πελεκάνους---ποτάμια που ξεφουσκώνουν και απειλούνται από την ανάπτυξη των φωλιάσματός τους και των περιοχών τρέψιματος. Υπάρχουν ακόμα φωλιάζοντες πελεκάνους στην Γεωργία. Και οι δύο sandhill και wood stork μπορούν να βρεθούν στην πολιτεία. Και ο απειλούμενος whooping crane κάνει μια ικανοποιητική επιστροφή για να βλεπόνται περιστασιακά σε υγρά τόπους και κοντά σε ρηχά λίμνες.
Οι wood storks ζουν ολόχρονα σε habitat που βρίσκουν congenial σε απομονωμένες, ακτοπλοϊκές περιοχές της Γεωργίας. Αρέσει να φωλιάζουν ψηλά σε κυπαρίσσια δέντρα---περίπου 50 έως 80 πόδια πάνω από το έδαφος. Είναι ένα federal endangered species και θεωρούνται endangered επίσης στη Φλόριντα, Βόρεια Καρολίνα και Νότια Καρολίνα. Η πιο κρίσιμη απώλεια habitat για τον wood stork αποδίδεται σε αλλαγές στα φλόριντα υγρά τόπους, που παλιά είχαν απεριόριστα κυπαρίσσια δάση αλλά τώρα έχουν ξεραθεί και αναπτύχθηκαν. Οι wood storks έχουν πτερυγιά πέντε πόδια, λευκό σώμα, μαύρα πόδια, ουρά και άκρα φτερών και ένα χαρακτηριστικό κίτρινο, καμπυλμένο ράμφος. Οι wood storks είναι ο μόνος πελεκάνας που γεννιέται στις Ηνωμένες Πολιτείες---τα θηλυκά κλώνουν μόνο τρία αυγά---αλλά τα πουλιά δεν γεννιέται μέχρι να είναι τέσσερα χρόνια. Τα αυγά incubate από και τα δύο αρσενικά και θηλυκά πουλιά.
Οι sandhill cranes ζουν σε ανοιχτά λιβάδια και γλυκύ νερό έλη στη Βόρεια και Κεντρική Αμερική και Κούβα και μπορούν να βρεθούν στην Γεωργία. Οι πληθυσμοί θεωρούνται stable enough να κυνηγηθούν σε μερικές mid-American πολιτείας. Το πουλί έχει μακρύ λαιμό, γκρι σώμα, κόκκινο κεφάλι και μαύρο ράμφος. Έχει χαρακτηριστικό κραυγή και είναι διάσημο για το περίπλοκο courtship χορό του. Τα πουλιά δεσμεύονται για το μεγαλύτερο μέρος ενός έτους ενώ ζευγαρώνουν, incubate αυγά και μεγαλώνουν τα μικρά τους. Οι sandhill cranes δεν γεννιέται μέχρι να είναι δύο έως επτά χρόνια, και οι αριθμοί τους έχουν varit επικίνδυνα χαμηλοί φορές λόγω απώλειας στρατηγικών υγρών τόπων όπου αρέσει να συρρίκνουν σε μεγάλα flocks κατά τη μετανάστευση. Οι sandhill cranes ζουν να είναι 20 χρόνια ή μεγαλύτερα στο wild υπό κανονικές συνθήκες.
Ο whooping crane ήταν ποτέ τόσο endangered που μόνο 15 ή 16 πουλιά αφήθηκαν στο wild. Σήμερα, περίπου 500 whooping cranes υπάρχουν σε προγράμματα διατήρησης breeding και στο wild. Το προτιμώμενο habitat τους είναι γλυκύ νερό έλη και χορτοκοιτάδες λιβάδια. Όταν μετανάστευουν, περνάνε χρόνο σε αλυκά έλη, ρηχά λίμνες και σιτηρά agra. Τα πουλιά είναι territorial και δεσμεύονται σε ζευγάρια και οικογένειες---ένα νέο ζευγάρι θα φωλιάσει συχνά κοντά στους γονείς τους. Είναι τα ψηλότερα πουλιά στη Βόρεια Αμερική, με μακρά σκούρα πόδια και ράμφα, κόκκινα μετώπα και Máγουλες, πευκωμένα λευκά φτερά και ρουφαλισμένο πίσω τμήμα. Το μοναδικό κραυγή τους είναι εύκολο να αναγνωριστεί. Οι whooping cranes είναι ακόμα endangered αλλά, καθώς ο πληθυσμός τους μεγαλώνει, τα πουλιά έχουν βλεφθεί σε rural περιοχές της Γεωργίας.
