Η οικονομική δυσκολία στέκεται ως πρωταρχικός παράγοντας. Πολλοί φοιτητές στρέφονται στην πορνεία για να συμπληρώσουν το εισόδημα όταν η οικογενειακή υποστήριξη μειώνεται. Ανερχόμενες ακαδημαϊκές δαπάνες, κόστος στέγασης, και καθημερινές δαπάνες δημιουργούν τεράστια πίεση, ειδικά για εκείνους από χαμηλά εισοδήματα υπόβαθρα.
Η πίεση των φίλων και η επιθυμία για κοινωνική αποδοχή παίζουν σημαντικό ρόλο. Μερικοί φοιτητές αντιλαμβάνονται την εργασία του σεξουαλικού εμπορίου ως μονοπάτι προς κοινωνική θέση, προσοχή, ή ένταξη σε ορισμένα κοινωνικά κύκλωμα. Η κανονικοποίηση συναλλαγματικών σχέσεων στην πολιτιστική κουλτούρα του πανεπιστημίου μπορεί να προσελκύσει ευάλωτους ατόμους.
Η έλλειψη γονικής καθοδήγησης, ασταθείς οικογενειακές δομές, και συναισθηματική αμέλεια αφήνουν τους φοιτητές ευπαθείς στην εκμετάλλευση. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση που προκύπτει από τέτοια περιβάλλοντα αυξάνει την ευπάθεια σε αρνητικές επιρροές.
Η συνεχής έκθεση σε σεξουαλικοποιημένο περιεχόμενο στα social media και τα μέσα ενημέρωσης απο感官ποιεί τους φοιτητές και μπορεί να κανονικοποιήσει την πορνεία. Η απεικόνιση λιτών στυλ ζωής που χρηματοδοτούνται από συναλλαγματικό σεξουαλικό έργο δημιουργεί επιθυμητικούς αλλά κινδυνεύοντες αφηγηματικούς.
Η ανεπαρκής ολοκληρωμένη σεξουαλική εκπαίδευση αφήνει τους φοιτητές άγνωστους για τους κινδύνους υγείας, τις νομικές συνέπειες, και το συναισθηματικό βάρος της πορνείας. Αυτό το κενό γνώσης συνεισφέρει σε ριψοκίνδυνες αποφάσεις.
Μερικοί φοιτητές αναγκάζονται ή χειραγωγούνται στην εργασία σεξουαλικού εμπορίου από απλοκτικούς σύντροφους ή διακινούντες που ασκούν ψυχολογικό και οικονομικό έλεγχο.
Υψηλοί ποσοί ανεργίας αποφοίτων ενισχύουν την απογοήτευση. Με περιορισμένες επαγγελματικές προοπτικές, η πορνεία μπορεί να φαίνεται ως βιώσιμη στρατηγική επιβίωσης ή μέσο για οικονομική ανεξαρτησία.
Σε ορισμένα πλαίσια, πολιτιστικά πρότυπα ή σιωπηλή κοινωνική ανοχή μειώνουν το στίγμα που συνοδεύει την εμπορική εργασία σεξουαλικών υπηρεσιών, καθιστώντας την πιο προσιτή επιλογή.
Η αντιμετώπιση αυτού του πολύπλοκου ζητήματος απαιτεί πολυδιάστατη προσέγγιση: ενίσχυση οικονομικής υποστήριξης φοιτητών, βελτίωση υπηρεσιών συμβουλευτικής πανεπιστημίου, υλοποίηση ισχυρής σεξουαλικής εκπαίδευσης, καταπολέμηση της διακίνησης ατόμων, και διαμόρφωση πολιτισμού πανεπιστημίου που εκτιμά την αξιοπρέπεια και τη μακροπρόθεσμη ευημερία πάνω από το βραχυπρόθεσμο κέρδος.
