Ακόμα και στη ζεστότερη έρημο της Γης, η ζωή αναπτύσσεται μέσω συνεργασίας. Εδώ είναι πέντε εξαιρετικές συμβιωτικές σχέσεις στη Σαχάρα.
Acacia tortilis και άλλες ερημικές ακακίες φιλοξενούν μύκητες στις ρίζες τους. Οι μύκητες εκτείνουν τις υφές μακριά στην αμμώδη, φτωχή σε θρεπτικά άμμο, αναζητώντας φώσφορο και νερό. Το δέντρο παρέχει φωτοσυνθετικά (ζάκχαρα). Και τα δύο επιβιώνουν όπου κανένα από τα δύο δεν θα μπορούσε μόνο του.
Moringa peregrina παρέχει νéctαρ και καταφύγιο στις ριζικές κοιλότητες. Οι τερμίτες χτίζουν σωρούς που αερίζουν το έδαφος, βελτιώνουν την αποστράγγιση, και συγκεντρώνουν θρεπτικά (N, P, K) στην περιοχή ριζών του δέντρου. Το δέντρο μεγαλώνει γρηγορότερα· οι τερμίτες κερδίζουν σταθερό μικροκλίμα.
Οι λειχανές είναι σύνθετα οργανισμοί: μυκητοειδής δομή + φωτοσυνθετικός σύντροφος. Κατακταίνουν γυμνό βράχο, εκκρίνουν οξέα που ρίχνουν αργά τα μεταλλικά σε έδαφος. Ως πρωτοπορία, επιτρέπουν την posterior εγκατάσταση φυτών. Σαχαρινές λειχανές (Xanthoria, Caloplaca) επιβιώνουν χρόνια αποξηραμμένες, αναζωογορούν με δρόσο.
Εξειδικευμένες μέλισσες (Andrena, Anthophora) εναλλασσούν τους εφημερείς ερημικούς άνθους μετά από σπάνιες βροχές. Τα φυτά προσφέρουν νéctαρ/πυρήνες· οι μέλισσες διασφαλίζουν διασταυρούμενη εναλλασσόμενη. Ο συγχρονισμός είναι στενός—και τα δύο ολοκληρώνουν κύκλους ζωής σε εβδομάδες.
Χρυσές τσάκαλες, φενέκ αλεπούδες, και ριγή χύαινες κυνηγούν τσιροπόδα και γκαζέλες. Γύψ (λαππετα-faced, γκρίφον) και κοράκια σκαρφίζουν τα υπολείμματα. Οι πραντάτορες δεν έχουν άμεσο όφελος, αλλά οι σκαφιδοφάγοι καθαρίζουν νεκρά, μειώνοντας νόσους. Μερικές αποδείξεις δείχνουν ότι οι σκαφιδοφάγοι ειδοποιούν τους πραντάτορες για θήρα.
Αυτές οι αλληλεπιδράσεις σχηματίζουν ένα ερημικό τροφικό δίκτυο όπου ενέργεια και θρεπτικά κυκλώνουν αποδοτικά. Η διαταραχή ενός δεσμού (π.χ. απώλεια ακακίας από υπερβόσκηση), και κασκαδικές επιπτώσεις απειλούν ολόκληρη την κοινότητα. Η διαφύλαξη πρέπει να προστατεύει τις σχέσεις, όχι μόνο τα είδη.
