Η Σαχάρα δεν είναι απλώς μια έρημος—είναι χαρακτηριστικό ηπειρωτικής κλίμακας. Εκτείνεται περίπου 9,2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα (3,6 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια), καλύπτει σχεδόν το 30% της αфриканικής χερσαίας έκτασης, μια περιοχή συγκρίσιμη με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Κίνα.
Η Σαχάρα εκτείνεται σε 11 χώρες: Μαρόκο, Αλγερία, Τυνισία, Λιβύη, Αίγυπτος, Μαυριτανία, Μάλι, Νίγηρας, Τσαντ, Σουδάν, και (αμφισβητήσιμο) Δυτική Σαχάρα. Το βόρειο όριό της συναντά μεσογειακούς κλίμας· το νότιο όριό της μεταβαίνει στην Σαχέλ—μια ημι-ξηρή ζώνη που σηματοδοτεί την οικολογική σύνορο μεταξύ ερήμου και σαβάνας.
«Σαχάρα» σημαίνει «έρημος» στα αραβικά, αλλά η περιοχή περιλαμβάνει διακριτές υποπεριοχές:
Οι ημερήσιες θερμοκρασίες ξεπερνούν τακτικά τα 45°C (113°F); η αμμουδιά επιφάνειας μπορεί να φτάσει 80°C (176°F). Τα βράδυ καταρρίπτονται κοντά στο μηδέν. Η βροχόπτωση μέσος όρος <100 mm/έτος στον υπερ-ξηρό πυρήνα· κάποιες μετεωρολογικές στάθες έχουν καταγράψει χρόνια με μηδενική βροχόπτωση. Ωστόσο, η Σαχάρα δεν ήταν πάντα έτσι—πριν 6.000 χρόνια, ήταν πράσινη, γεμάτη λίμνες και κατοικημένη, υπενθυμίζοντας ότι οι κλιματικές μεταβολές ξαναγράφουν τις ηπείρους.
Παρά τη σκληρότητα, ~2,5 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στη Σαχάρα (εκτός πόλεων Νείλου). Νομάδες νομαδικοί (Τουάρεγ, Μουρ, Τούμπου), γεωργοί οάσεων και αυξανόμενα αστικά κέντρα (Ταμανράσετ, Ουαργκλά, Ελ Οουέντ) προσαρμόζονται στα ακραία. Οι διασαχαριανές εμπορικές διαδρομές—ποτε καμηλοκαραβάδες που μεταφέραλ αλάτι, χρυσό και σκλάβους—περιλαμβάνουν τώρα αυτοκινητόδromos, αγωγούς και φωτεινές ίνες.
Η κλίμακα της Σαχάρας—σχεδόν ένα τρίτο της Αφρικής—σημαίνει ότι δεν είναι περιφερειακό έρημο αλλά κεντρικό γεωγραφικό γεγονός της ηπείρου, διαμορφώνοντας κλίμα, οικολογία, οικονομίες και την ίδια φαντασία για το τι είναι η Αφρική.
