Η Κίνα (Καθάγι) παρήγαγε μετάξι, πορσελάνη, τσάι, μπαχαρικά, λακκέ—διαφανή που οι Ευρωπαίοι επιθυμούσαν. Ο χερσαίος Δρόμος του Μεταξιού ελεγχόταν από Οθωμανούς, Περσές, Κεντροασιατικούς μεσάζοντες που αυξάναν τιμές τεράστια. Μια άμεση θαλάσσια διαδρομή ξεπέραζε τους μεσάζοντες, μειώνοντας κόστη και αυξάνοντας κέρδη για ευρωπαίους εμπόρους και μοναρχούς.
Η Καθολική Εκκλησία (ειδικά μετά την Reconquista) ζητούσε νέες ψυχές. Ο τεράστιος πληθυσμός της Κίνας ήταν πρωταρχικός στόχος. Παπικές βούλες (π.χ. Inter Caetera, 1493) εξουσιοδότησαν αποικιοκράτηση + προσηλύτευση. Μισσιοναρίοι (Ιησουΐτες: Ρίτσι, Ξαβιέ) ακολούθησαν εμπορικές διαδρομές.
Οποιος έλεγχε τη διαδρομή στην Κίνα έλεγχε τον παγκόσμιο εμπορικό έλεγχο. Πορτογαλία (Βάσκο ντα Γκάμα, 1498) και Ισπανία (Μαγελλάν, 1519) ανταγωνίζονταν έντονα. Μετά, Ολλανδία (VOC) και Αγγλία (EIC) πολέμησαν για κυριαρχία. Η διαδρομή = αυτοκρατορία.
Χαρτογράφηση άγνωστων ωκεανών, απόδειξη σφαιρικής Γης, ανακάλυψη νέων γαιών (Αμερικές) были παρεργογραφικά.
Ο Κολόμβος πέταξε δυτικά για την Κίνα. Βρήκε μια ήπειρο ανάμεσα—αλλά ο στόχος ήταν πάντα η Καθάγι.
