Γιατί η Ιαπωνία & η Κίνα Έκλεισαν τα Σύνορα τους: Μοναχισμός στην Πρώιμη Νεότερη Ανατολική Ασία

Και τα δύο έθνη υιοθέτησαν αποφασισμένο μοναχικά πολιτικά κατά την πρώιμη νεότερη περίοδο — αλλά με διαφορετικούς θύρακες, μηχανισμούς και τέλη.

Ιαπωνία: Sakoku (鎖国, «Κλειστή Χώρα») — 1630–1853

• Θύρακας: Tokugawa shogunate συνίστα τη δύναμη (1600); φοβόταν χριστιανικά daimyō + ευρωπαϊκή αποικιοκρατία (Φιλιππίνες, Αμερικές)
• Μηχανισμοί:
  • 1635: Απαγορεύεται στους Ιάπωνες να φεύγουν; θάνατος για επιστρέφοντες
  • 1639: Πορτογάλοι εξωρίσθηκαν; Ολλανοί περιορίστηκαν στη Dejima (Ναγκασάκι)
  • Κινεζικά, Κορεατικά, Ryukyuan εμπόριο επιτρέπεται μέσω καθορισμένων λιμανιών (Ναγκασάκι, Τσιμια, Σατσουμα, Ματσουμαε)
• Κίνητρα: Εσωτερική σταθερότητα (αποφυγή συμμαχιών daimyō με ξένους), πολιτιστική διατήρηση (κονφουκιανικό-βουδιστική τάξη), στρατηγική αυτονόμια
• Τέλος: 1853 Perry Expedition → 1854 Καναγάβα Treaty → Meiji Restoration (1868)

Κίνα: Σύστημα Φόρων & Περιορισμοί Qing — 1644–1842 (Αποτελεσματικά)

• Πλαίσιο: «Σύστημα φόρων» — εμπόριο μόνο μέσω τελετουργικών αποστολών αναγνωρίζοντας την κυριαρχία της Κίνας
• Περιορισμοί Qing (1757): Canton System — όλο δυτικό εμπόριο περιορίζεται στην Καντόν (Guangzhou), αδειοδοτημένοι εμπόροι Hong, εποχιακά
• Κίνητρα: Κονφουκιανική ιεραρχία (Κίνα = κέντρο), φόβος εξαφάνισης αργύρου, ασφάλεια εθνικής Μαντσού (Han animosity), συναγερμός οπίου
• Τέλος: 1839–1842 Πρώτος Πόλεμος Οπίου → Συνθήκη Νάνκιν (1842) → λιμάνια συνθηκών, εξωτερικοδικαιότητα, απώλεια τελών

Κλειστές Διαφορές

Κοινό Αποτέλεσμα

Και τα δύο ξεφύγουν από τη μοναχία στην βιασμένη μοντερνισμός — η Ιαπωνία μέσω κρατικοποίησης Meiji, η Κίνα μέσω αιώνα αποτυχίας. η μνήμη διαμορφώνει τις τρέχουσες στρατηγικές στάσεις: η συμμαχική αρχιτεκτονική της Ιαπωνίας, η «ποτέ ξανά» εξουσία της Κίνας.