Όταν η Βρετανία δήλωσε πόλεμο στη Γερμανία τον Αύγουστο 1914, η Αυστραλία — ως αυτοδιοικήσιμη دومινιον της Βρετανικής Αυτοκρατορίας — συμμετείχε αυτόματα στον σύγκρουση. Ο Πρωθυπουργός Άντγιου Φίσερ υσχερέτησε υποστήριξη «μέχρι τον τελευταίο άνδρα και το τελευταίο σίλινγκ». Πάνω από 416.000 Αυστραλοί εγγράφηκαν από πληθυσμό κάτω των 5 εκατ.; 60.000 δεν επέστρεψαν ποτέ, και 156.000 τραυματίστηκαν, βλάφηκαν, ή αιχμαλωτίστηκαν.
Το Αυστραλιανό Εθελοντικό Σώμα (ΑΕΣ) είδε πρώτη μεγάλη δράση στα Γαλλίπολη (1915), στεγάζοντας τη θρύλο ANZAC. Μετά την εξόδωση, πέντε μεριές ΑΕΣ μεταφέρθηκαν στη Γαλλία και το Βελγίο το 1916, μπαίνοντας στην βιομηχανικευμένη σφαγή του Δυτικού Μέτωπου. Πολεμούσαν στα Φρομέλες, Ποζιέρ, Μπουλκούρ, Μεσίνες, Πασσέντεγνελ, Βιλερ-Μπρετονέ, Αμέλ, και τη Γραμμή Χίνντενμπουργκ — κερδίζοντας φήμη ως όψιμοι σοκ troops υπό ηγέτες όπως ο Μονάς.
1. Αυτοκρατορική Πιστότητα & Ταυτότητα
Οι περισσότεροι λευκοί Αυστραλοί θεωρούσαν τους εαυτούς τους Βρετανούς. Άμυνα της «Μητρικής Χώρας» βλέπονταν ως άμυνα της δικής τους ασφάλειας και αξιών. Το 1907 Ιμπεριαλ συνέδριο είχε θέσει μηχανισμούς συμβούλευσης δομίνιον, αλλά οι πολιτιστικοί δεσμοί παρέμειναν πρωταρχικοί.
2. Στρατηγική Ασφάλεια
Η Αυστραλία φοβόταν γερμανικές ακταικές αποικίες (Νέα Γουινέα, Σαμόα, Ναούρου) ως ναυτικούς κινδύνους. Η κατάληψή τους (επιτυχής γρήγορα το 1914) αφαίρεσε αυτόν τον κίνδυνο. Μια βρετανική νίκη εξασφάλιζε την κυριαρχία του Βασιλικού Ναυτικού που προστατεύει τις εμπορικές αρτηρίες της Αυστραλίας.
3. Οικονομική Αλληλεξάρτηση
Η Βρετανία απορρόφησε 40% των'Australian εξαγωγών (μάλλι, σίτος, μέταλλα) και παρείχε 50% των εισαγωγών. Ο πόλεμος απείλει το επίπεδο ζωής. Επιπλέον, πολεμικές συμβάσεις μαλλιού με τη Βρετανία έφεραν απροσδόκητη ευημερία στους κτηνοτρόφους.
4. Εθνική Δοκιμασία
Η Ομοσπονδία (1901) ήταν πρόσφατη. Πολιτικοί ηγέτες (Χιούζ, Κουκ) πίστευαν ότι η πολεμική επίδοση θα κέρδιζε διεθνή αναγνώριση, θα επηρέαζε μεταπολεμικές ρυθμίσεις, και θα στεγάζει εθνική ομοιομορφία. Η αφήγηση «βάπτιση φωτιάς» ανήχευσε βαθιά.
5. Ρεύμα Πρόσληψης & Κοινωνική Πίεση
Αρχική εθελοντική όλμα (50.000 το 1914) δημιούργησε κοινωνική προσδοκία. Λευκά φτέρα για «αποφυγαδόρους», ομαδική πίεση, και προπαγάνδα κατεστημένον την εγγραφή. Δύο δημοψηφίσματα徵兵 (1916, 1917) απέτυχαν πικρά, αλλά η εθελοντική πρόσληψη συνέχισε έως το 1918.
6. Συμμαχικές Υποχρεώσεις
Βρετανικές κρίσεις ανθρωπίνου δυναμικού (απολείσεις Σόμμη 1916, Γερμανική Εαρινή Ανάβαση 1918) απαιτούσαν ενισχύσεις δομίνιον. Οι Αυστραλιανές μεριές, διατηρούμενες μαζί ως εθνικό σώμα υπό Μονά από το 1918, παρείχαν αδιανόητα αποτελέσματα.
Η εμπειρία του Δυτικού Μέτωπου γεννήθηκε μόνιμες Αυστραλιακές μοτίβα: η ηθική «ντίγκερ» (κοινωνικότητα, λαριγινισμός, αντι-αυταρχισμός), η επέτειος ANZAC, και ξεχωριστή εθνική ταυτότητα χωρισμένη από τη Βρετανία. Ωστόσο, το κόστος — 65% ποσοστό θυμάτων μεταξύ εγγραφών — μάρτυρε μια γενιά. Ο πόλεμος θείωσε την προσεκτική βήμα της Αυστραλίας προς ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, κορυφούμενη στο 1931 Statute of Westminster υιοθέτηση (1942).
