Εισήχθησαν το 1800 για κυνήγι, οι κόκκινες αλεπούδες διαδόθηκαν γρήγορα λόγω έλλειψης φυσικών εχθρών. Κυνηγάνε βαριά ιθαγενή μαρσούπια, πτηνά, ερπετά και έντομα, οδηγώντας σε μείωση και εξαφάνιση πολλοών εγχωρίων ειδών.
Οι αλεπούδες σκοτώνουν αμνάδες και πουλερικά, προκαλώντας σημαντικές ζημιές στο κτηνοτρόφιο. Φιλοξενούν επίσης ασθένειες και παράσιτα που επηρεάζουν τόσο οικιακά όσο και άγρια ζώα.
Καταπνίγοντας ιθαγενούς βουβρωτικούς, οι αλεπούδες αλλάζουν τη δυναμική της βλάστησης, οδηγώντας σε υπερβόσκηση από άλλα είδη και υποβάθμιση βιότοπου.
Οι πολιτισμικές συνδέσεις των Ιθαγενών Αυστραλών με την ιθαγενή fauna φθείρονται καθώς η κυνηγετική των αλεπούδων μειώνει τα πολιτιστικά σημαντικά είδη.
Οι συνεχιζόμενες προσπάθειες ελέγχου περιλαμβάνουν δέσμευση, φραγμούς και βιολογικούς ελέγχους, αλλά η αλεπού παραμένει διαδεδομένη απειλή.
