Το Λονδίνο είναι μια από τις πιό κίνητρες πρωτεύουσες του κόσμου και έχει πέντε διεθνή αεροδρόμια. Τα περισσότερα από αυτά χρησιμοποιήθηκαν ως στρατιωτικές βάσεις RAF κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου πριν η Υπουργία Αεροπορίας αρχίσει να λειτουργεί εμπορικές πτήσεις επιβατών. Από τότε που ιδιωτικοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1980, όλα τα αεροδρόμια ανήκουν και λειτουργούνται από τη British Airways.
Το Χίθροου είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο του Λονδίνου και το τέταρτο πιό κίνητρο αεροδρόμιο στον κόσμο. Η αεροναυτική άρχισε κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου όταν οι περιβάλλοντες περιοχές ήταν στρατιωτικά αεροδρόμια. Η πρώτη μη στρατιωτική πτήση γίνει τον Ιανουάριο του 1946 στη Βουένος Αίρες και άνοιξε επίσημα τον Μάρτιο του ίδιου έτους.
Το 1955 η Βασίλισσα Ελισάβετ άνοιξε το πρώτο μόνιμο κτίριο τερματικού που γνωρίζεται τώρα ως Τερματικό 2. Άλλα δύο τερματικά άνοιξαν τη δεκαετία του 1960, και το 1977 η γραμμή Πικαδίλια επεκτείνθηκε για να συνδεθεί με το αεροδρόμιο. Εκείνη τη στιγμή το Χίθροου εξυπηρετούσε σχεδόν 30 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Το Τερματικό 4 άνοιξε το 1986 και το Τερματικό 5 το 2008.
Το Γκατ윅 βρίσκεται νότια του Λονδίνου και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της πρωτεύουσας. Το Γκατ윅 χρησιμοποιούνταν κάποτε ως ιδιωτικό αεροδρόμιο και σχολή πτήσης μέχρι το 1933, όταν η Υπουργία Αεροπορίας αποφάσισε να ξεκινήσουν εμπορικές πτήσεις. Δυστυχώς, ο θάνατος δύο επιβατών το 1936ποίησε πολλούς να ρωτήσουν την ασφάλεια του αεροδρομίου και έγινε ξανά ιδιωτική εγκατάσταση.
Το 1950 η κυβέρνηση αποφάσισε ότι το Γκατ윅 πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση στο Χίθροου όταν τα αεροπλάνα χρειαζόταν να ανακατευθυνθούν λόγω κακού καιρού. Ο αριθμός των επιβατών αυξήθηκε τη δεκαετία του 1970 μετά τη μεταφορά πολλών πτήσεων από το Χίθροου. Σήμερα, το Γκατ윅 εξυπηρετεί περίπου 35 εκατομμύρια ταξιδιώτες ετησίως.
Το αεροδρόμιο Στάνστεδ λειτουργεί κυρίως πτήσεις για χαμηλού κόστους αεροπορικές, όπως η Easyjet και η Ryanair, με τις περισσότερες από αυτές να είναι βραχυπρόθεσμες πτήσεις. Βρίσκεται στο Έσεξ, άνοιξε το 1943 ως αεροδρόμιο RAF βομβαρδιστών. Στα χρόνια μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιούνταν για να στεγάζει γερμανικούς αιχμαλώτους πολέμου.
Την δεκαετία του 1960 το Στάνστεδ άρχισε να ανακουφίζει μέρος της κίνησης στο Χίθροου και Γκατ윅. Το 1991 το κτίριο τερματικού αναδιαμορφώθηκε από τον αρχitekτον Norman Foster και εκείνη τη στιγμή ήταν το πιο σύγχρονο κτίριο τερματικού αεροδρομίου στον κόσμο. Σήμερα το Στάνστεδ εξυπηρετεί περίπου 20 εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο.
Το αεροδρόμιο Λούτον λειτουργεί πτήσεις από χαμηλού κόστους αεροπορικές, όπως η Easyjet, Monarch και Ryanair. Οι περισσότερες πτήσεις είναι βραχυπρόθεσμες και προς ευρωπαϊκούς προορισμούς. Όπως τα άλλα αεροδρόμια του Λονδίνου, το Λούτον ήταν αρχικά στρατιωτική βάση. Παρά μια σειρά αποτυχιών, συμπεριλαμβανομένης της πτώχευσης του μεγάλου χειριστή διακοπών Clarksons και της μετακίνησης της Ryanair στο Στάνστεδ, το Λούτον παραμένει σημαντικό αεροδρόμιο του Λονδίνου. Πρόσφατα κέρδισε ορμή ως σκηνή της ρεαλιστικής σειράς ITV "Airline".
Το μικρότερο αεροδρόμιο του Λονδίνου βρίσκεται στην περιοχή Docklands. Άνοιξε το 1988 και άρχισε να λειτουργεί βραχυπρόθεσμες πτήσεις προς την Ευρώπη. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 λειτουργούν πτήσεις προς τη Νέα Υόρκη και περίπου 3 εκατομμύρια επιβάτες χρησιμοποιούν αυτό το αεροδρόμιο κάθε χρόνο.
