Το 2009, 1 εκατομμύριο επιβάτες κρουαζιέρας επισκέφθηκαν την Αλάσκα, τεράστιος αυξήσεις από τους 22.800 επιβάτες που καταγράφηκαν το 1970. Οι ρίζες της βιομηχανίας καταγράφονται το 1946, όταν η Alaska Steamship Company άρχισε να προσφέρει υπηρεσίες επιβατών από το Seattle στην Αλάσκα.
Το 1954, η Alaska Steamship τερμάτισε τις υπηρεσίες επιβατών λόγω εργατικών προβλημάτων και αυξημένου ανταγωνισμού από αεροπορικές εταιρείες. στη δεκαετία του 1960, ένας πρώην bush pilot με όνομα Chuck West ξεζωντάνεψε την ιδέα της κρουαζιέρας στην Αλάσκα και ξεκίνησε τη Westours, συνδέοντας το Vancouver και το Glacier Bay. Εκπληγμένοι επιβάτες επέστρεψαν με αναφορές βλέποντας παγετώνες να σπάζουν icebergs, κουρδίσματα ελάφων και πετώντας βασιλοπετεινούς.
Στις τέλη της δεκαετίας του 1960, η P&O και η Princess άρχισαν να προσφέρουν Αλάσκα κρουαζιέρες. Το 1970, ο West είχε υπερεκτείνει και έπρεπε να πουλήσει την εταιρεία του στη Holland America line. Το 1975, η Holland America λάνσαρε την πρώτη κρουαζιέρα της, στο Inside Passage. Το 1996, η Holland America είχε επεκτείνει το Αλάσκα στόλο της σε έξι πλοία.
«Η επιχείρηση κρουαζιέρων Αλάσκα μεγαλώθηκε δέκα φορές από το 1970 έως το 1985», σημειώνουν οι οικονομολόγοι John M. Monro και Warren G. Gill. Η Cunard, Royal Viking, Norwegian, Celebrity, Crystal και άλλοι μπήξαν στο παιχνίδι. Ο αριθμός των πλοίων αυξήθηκε από 20 το 1990 σε 32 το 2006, λειτουργούμενα από 12 γραμμές κρουαζιέρων, οδηγώντας σε περιβαλλοντικές ανησυχίες.
Τα περισσότερα πλοία τερματίζουν σε λιμένες στο Seward ή Whittier και οι γραμμές κρουαζιέρας μεταφέρουν τους επιβάτες με σιδήροδρομο στο Anchorage, Denali ή Fairbanks. Οι γραμμές κρουαζιέρας έχουν επεκτείνει σε wilderness lodges, dedicated σιδηροδρομικά βαγόνια και ξενοδοχεία.
Η βιομηχανία κρουαζιέρας παράγει εκτιμώμενα $1.35 δισεκατομμύρια σε άμεσες και έμμεσες αγορές και μισθούς, σύμφωνα με μελέτη 2007.
