Οι Σιδώνιοι ήταν οι κάτοικοι της Σιδώνας, μιας από τις παλαιότερες και πιο επιδραστικές φοινίκιες πόλεις-κράτη, που encontraba στην ακτή της σύγχρονης Λιβάνης. Ως αρβύλες ναυτίλοι, εμπόροι και έμποροι, κατέλαβαν τις μεσογειακές ναυτικές διαδρομές για αιώνες, ιδρύοντας αποικίες και εμπορικά δίκτυα που εκτείνονταν από τη Λεβάντε μέχρι τη δυτική Μεσόγειο.
Τα πλοία τους μεταφόρτουν όχι μόνο αγαθά—κεδρινό ξύλο, πορφυρά χρώμα, γυαλί, και μεταλλουργία—αλλά και ιδέες, διαδεξάμενοι τη φοινίκια κουλτούρα, το αλφάβητο και τις τεχνολογικές καινοτομίες σε όλο τον αρχαίο κόσμο. Οι Σιδώνιοι τεχνίτες ήταν ιδιαίτερα διάσημοι για την γυαλουργία τους, παράγοντας λεπτά αγγεία και χρωματιστά μπισόνια που εκτιμούνταν σε όλη την αρχαιότητα. Η μεταλλουργία τους, ειδικά στο βρόντιο και ασήμι, εμφάνιζε εξαιρετική τεχνητικότητα.
Οι ναυπηγοί Σιδώνιοι κατασκευάζαν στιβαρά, ναυτικά πλοία ικανά για μακρά ταξίδια. Η ναυσιπλοϊκή τους εμπειρία τους επέτρεπε να πλεούν με τα άστρα και τις ακτές, φτάνοντας έως τη Βρετανία για κασσίτερο και τη Δυτική Αφρική για χρυσό. Η Βίβλος και τα Ασσυριακά αρχεία αποδίδουν και τα δύο στο πλούτο και τη στρατηγική σημασία της Σιδώνας.
Αν και η Σιδώνα τελικά πέφτει υπό Περσική, Ελληνιστική και Ρωμαϊκή κυριαρχία, ο πολιτισμικός της αποτύπωμα παρέμεινε. Το πιο μόνιμο δώρο των Σιδωνίων μπορεί να είναι το φοινίκιο αλφάβητο, προσαρμοσμένο από τους Έλληνες και τελικά 구성μένο τη βάση των περισσότερων σύγχρονων γραφών. Σήμερα, τα ερείπια της αρχαίας Σιδώνας βρίσκονται κάτω από τη σύγχρονη πόλη Σαϊντά, μάρτυρας ενός λαού που συνδέει πολιτισμούς πέρα από τη θάλασσα.
