Το δάσος δεν είναι βρεφονήπιακο – είναι ένα φίλτρο. Μόνο οι ειδικοί επιβιώνουν το γκαρντινιάριον φίλτρων που εξαλείφει το 99% των σπορόφυτων.
Το υπερδέντρο απορροφά 95–99% του PAR (φωτοσυνθετικά ενεργή ακτινοβολία). Το δάσος λαμβάνει 1–5% πλήρους ήλιου – συχνά <10 μmol/m²/s (σημείο ισοζυγίου για πολλά είδη). Μόνο σκιοφιλή είδη: αργή ανάπτυξη, υψηλό χλωροφύλλη, χαμηλή αναπνοή, μακρόβια φύλλα.
Φυσικό: 5–20 cm φύλλα, κλαδιά, φλοιός μπλοκάρουν επαφή σπόρου-εδαφούς, παγιδεύουν ρίζες, ευνοούν μεγάλα σπόρια (αποθηκευμένα reserves).
Χημικό: Τανίνες, φαινόλες, τερπένες διαλύονται – αλληλοπαθία. Εμποδίζει γονιμοποίηση, ρίζωση, μυκοριζική κατακατάληψη. Ειδικά.
Ρίζες δέντρων: βαθιές, εκτεταμένες, μυκοριζικά δίκτυα (κοινά μυκηνια δίκτυα). Προκαταλαμβάνουν νερό, Ν, Π, κατιόνες. Ρίζες σπορόφυτου: ρηχές, περιορισμένες, καρβονικά-ξενιτωμένες. Ασύμμετρος ανταγωνισμός.
Το κλιμάκιο απορροφά 15–40% της βροχόπτωσης (εξατμίζεται). Throughfall = σταλαγμές/καυλός ροή – χωρικά λακούνα. Το δάσος = σκιά βροχής. Καλοκαίρινη ξηρασία + ρηχές ρίζες = κίνδυνος υδραυλικής αποτυχίας.
Καρύδι μαύρο (juglone), ευκάλυπτος, κωνοφόρα (τερπένες), φτέρης (pteridine), σκόρδο χόρτο (glucosinolates). Εμποδίζει ανταγωνιστές. Κληρονομιά παραμένει στο έδαφος χρόνια μετά την αφαίρεση δέντρου.
Ελάφια βλάστηση (επιλεκτική, υψηλή επίδραση), κτενώνες (προβλεπόμενα σπόρων >90% σε μερικά δάση), έντομα (ειδικοποιημένα/παθογόνα vectors), σαλιγκάρια. Σπορόφυτα = πακέτα θρεπτικών.
Πτώση δέντρων = παράθυρα εναρμονισμού (υψηλό φως, μίνεραλ έδαφος). Αλλά: ανεμοπτώσεις συντρίβουν, φωτιά σκοτώνει, παγετώνες σπάει. Gap dynamics = μόνος αξιόπιστος δρόμος αναγεννήσεως για πολλά είδη.
Το δάσος επιλέγει υπομονή, συνεργασίες, και τέλεια χρονική στιγμή. Δεν είναι εχθρικό – είναι αποκρίβεις.