Το Σουρινάμ, μία από τις περισσότερο δασωμένες χώρες του κόσμου, αντιμετωπίζει σοβαρές περιβαλλοντικές απειλές που απαιτούν επείγουσα δράση:
Από τους υψηλότερους ρυθμούς παγκοσμίως, κινούμενη από'exploitation ξύλου και γεωργική επέκταση (ειδικά ρύζι). Επιπτώσεις: απώλεια βιότοπου, μείωση αποδοχής άνθρακα, έρωση εδάφους, αυξημένη ευαλωτότητα στην κλιματική αλλαγή.
Η μεταλλεία χρυσού χρησιμοποιεί υδράργυρο, μολύνοντας νερά και τροφικές αλυσίδες. Η μεταλλεία μπαυξίτου προκαλεί εκτεταμένη αποδάση και προβλήματα απόρριψης αποβλήτων. Απολύτως απαραίτητη η ενίσχυση ρυθμίσεων και περιβαλλοντικής διαχείρισης.
Καταστροφή βιότοπου, λαθροκυνηγί και παράνομη εμπορία απειλούν ενδημικά και κινδυνευόμενα είδη, υπονομεύοντας την ανθεκτικότητα των οικοσυστημάτων.
Βιομηχανικές απόρριψεις, γεωργική υδροδότηση (πεστικίδες/λιπάσματα), άποβλητα και ανεπαρκής διαχείριση απορριμμάτων βαθμίζουν ποτάμια, ρυάκια και υφαιστιακά νερά, ρισκάροντας υδατική ζωή και ανθρώπινη υγεία.
Χαμηλές ακτογραμμικές ζώνες αντιμετωπίζουν αύξηση επιπέδου θαλάσσης. Αυξημένα ακραία φαινόμενα βροχής, πλημμύρες και ξηρασίες απειλούν γεωργία, υδατική ασφάλεια, υποδομές και κοινωνίες.
Η αντιμετώπιση απαιτεί συντονισμένες προσπάθειες κυβέρνησης, ιδιωτικού τομέα, κοινοτήτων και διεθνών φορέων — υποστηριζόμενες από εφαρμόσιμους κανονισμούς, στρατηγικές βιώσιμης ανάπτυξης και περιβαλλοντική εκπαίδευση.
