Αν και εξαιρετικά διαφορετικές σε φως, θερμοκρασία και κατοίκους, η κορώνα και το δασικό έδαφος μοιράζονται θεμελιώδεις οικολογικούς ρόλους:
Και τα δύο στρώματα αναπνέουν ζωή. Η κορώνα φιλοξενεί επιφύτα (ορχιδέες, βρομελιάδες, μούχλια), ειδικευμένα έντομα κορώνας, πουλιά (τουκάνια, αρακούδες), και θηλαστικά (μαϊμούδες, βραδύποδες). Το έδαφος υποστηρίζει σκιοφιλή βλάστηση, νεαρικά δέντρα, μύκητες, αποικοδομητές, και χθονικά χορδατά (ταπίρες, πακαρί, αμφίβια).
Κάθε ένα δημιουργεί ξεχωριστό μικροκλίμα. Η κορώνα μετριάζει ακραίες τιμές—ψυχρότερη, υγρή, σκοτεινή. Το έδαφος είναι πιο μεταβλητό αλλά σταθεροποιείται από την κάλυψη κορώνας: υγρό, σκιασμένο, με μετριωμένα θέρμανση.
Κορώνα: Αποκτά σκόνη, βροχή, και ατμοσφαιρικά θρεπτικά· επιφύτα και κορωνικά εδάφη τους παγιδεύουν και κυκλοφορούν.
Έδαφος: Δέχεται φυλλορριψία (φύλλα, κλάδοι, φράσ)· αποικοδομητές (μύκητες, βακτήρια, αχορδωτά) μεταλλεύουν το, απελευθερώνοντας θρεπτικά για ριζική απορρόφηση.
Κορώνα αποκτά βροχή (εξάτμιση, ροή καυλών, διαρροή). Έδαφος απορροφεί, αποθηκεύει, και απελευθερώνει αργά νερό, ανανεώνει υπόγεια νερά και διατηρεί ροή ποταμών.
Τα ζώα μετακινούνται κατακόρυφα: πουλιά φωλιάζουν στην κορώνα, τρέφονται στο έδαφος· σπόροι πέφτουν ή μεταφέρονται κάτω· θηρευτές κυνηγούν στα στρώματα· θρεπτικά κυκλοφορούν προς τα πάνω μέσω ριζών και προς τα κάτω μέσω φυλλορριψίας. Το δάσος λειτουργεί ως ενιαίο, κατακόρυφα ολοκληρωμένο σύστημα.
Αυτές οι κοινές λειτουργίες—παρέχοντας βιότοπο, μετριάζοντας κλίμα, βιογεοχημική κυκλοφορία, υδρολογική ρύθμιση, και τροφική συνδεσιμότητα—κάνουν και τα δύο στρώματα ανεκτίμητα για την ακεραιότητα του δασικού οικοσυστήματος.
