Ελάχιστη βροχόπτωση για δάση: Από ξηρά ξύλα σε υγρόδαση

Δεν υπάρχει μόνο κατώφλι—η διαμόρφωση δάσους εξαρτάται από βροχόπτωση πρόσθετα θερμοκρασία, εποχικότητα, έδαφος και προσαρμογές ειδών. Αλλά υπάρχουν ευρείς κατώφλια:

Γενικά Κατώφλια

• 250 χμ (10 in) / έτος – Απολύτο κάτω όριο για ανοιχτό ξυλωτό / μετάβαση σαβάνα-ξύλου (π.χ. Σαέλ, Αυστραλιανή μούλγα). Δέντρα σπάνια, χόρτα κυρίαρχα.
• 500–750 χμ (20–30 in) – Ξηρά δάση / μεσογειακό ξυλώδες / μεσογειακά ξυλωτό (π.χ. Καλιφόρνια βαλανιδιά, κεντρική Ισπανία, Αργεντινή Espinal). Διακριτή ξηρή περίοδος.
• 750–1.000 χμ (30–40 in) – Υγρά μεσογειακά / υποτροπικά δάση (π.χ. Απαλαχια, κεντρική Ευρώπη, NO Αυστραλία). Δεν υπάρχει σοβαρή ξηρή περίοδος.
• 1.000–1.500 χμ (40–60 in) – Μεσογειακά υγρόδασες (Ειρηνικός ΒΝ, Βαλντιβία, Τασμανία, ΝΖ) και υποτροπικά ορεινά δάση.
• > 1.500–2.000 χμ (60–80 in) – Τροπικά υγρόδασες (Αμαζονία, Κονγκό, Μπορνέο, Κεντρική Αμερική). Υψηλή, ολόκληρη χρονιά βροχή.
• > 3.000 χμ (120 in) – Νεφέλες δάση / υπερυγρά τροπικά (Άνδες, βουνά Μπορνέο, Χαβάι άνεμος).

Κρίσιμες Τροποποιήσεις

• Εποχικότητα: 1.000 χμ σε 3 μήνες ≠ 1.000 χμ ομοιόμορφα κατανεμημένα. Το μήκος ξηρής περιόδου έχει μεγαλύτερη σημασία από το ετήσιο σύνολο.
• Θερμοκρασία: Το κρύο μειώνει την εξάτμιση· βόρεια δάση ευδοκιμούν σε 300–500 χμ (Σιβηρία, Καναδάς).
• Χωρητικότητα έδαφους νερού: Βαθιά άμμοι vs πηλός.
• Απόσυρση ομίχλης/συννέφων: Προσθέτει αποτελεσματική βροχόπτωση (секвойάδες, νεφέλες δάση).

Ζώνες Ζωής Holdridge

Το κλασικό βιοκλιματικό σύστημα χρησιμοποιεί βιοθερμοκρασία (μέση ετήσια θερμ. 0–30°C) και αναλογία πιθανής εξάτμισης-蒸散 για να ορίσει τύπους δάσους—πιο ακριβές από την μόνιμη βροχόπτωση.

Κανόνας μαντείας: ~500 χμ για κλειστό καλώπι δάσους σε μεσογειακές ζώνες· ~1.500 χμ για τροπικά υγρόδαση· ~250 χμ για οποιαδήποτε δασική κάλυψη σε ξηρές ζώνες.