Γιατί οι Χοροβόες Στρεύνταν στο Ντάκοτα και Μόντανα στα 1800s

Πολλά συμφερόν συντελέστριαोंने τρέψαν τις βόρειες πεδιάδες σε ραντεβού χοροβόων.

1. Απειροχώριστο Ανοιχτό Πέρασμα

Εκατομμύρια στρέμματα φυτικά χορτόφυτα (βραχύχορτα & μικτά χορτά) υποστήριξαν ολόχρονο βόσκημα με ελάχιστη παρέμβαση.

2. Αυξανόμενη Ζήτηση Κρέατος

Μετα-Εμφύλιος Πόλεμος αστικοποίηση και επέκταση σιδηροδρόμων δημιούργησαν κερδοφόρους ανατολικές αγορές για τα τξάς-οδηγούμενα και βόρεια ταγμάτια.

3. Πολιτική Ανοιχτού Περάσματος

Ο ομοσπονδιακός νόμος επέτρεπε δωρεάν βόσκημα σε μη διατεθειμένες δημόσιες γη—κανένα ενοίκιο, κανένα φράγμα απαιτούμενο. Αυτό κατεβάστε δραματικά τα μπόρια εισόδου.

4. Νόμος Homestead & Χορηγίες Γης (1862)

5. Μονοπάτια Κρεάτων & Σιδηροδρομικοί Σταθμοί

Το Chisholm Trail, Western Trail, και αργότερα τα Βόρεια Ειρηνικά & Μιλγουόκι Ροντς συνδέσαν τα βόρεια περάσματα με τους συσκευαστές Σικάγου.

6. Επιχειρηματική Κουλτούρα

Επενδυτές από την Ανατολή και την Ευρώπη χρηματοδότησαν μεγάλες επιχειρήσεις (π.χ., N-Bar, Hashknife, XIT), επιταχύνοντας υποδομή (φράγματα, ανεμογεννήτριες, γραμμικά καταλύματα).

Αποτέλεσμα

Μέχρι το 1885, η Μόντανα και τα εδάφη Ντάκοτα κρατούσαν εκατομμύρια κρέας. Ο βίαιος χειμώνας του 1886-87 ("The Great Die-Up") έβαλε τέλος στο μ ανοιχτού πέρραματος, αλλά η χοροβοκτονία παρέμεινε η οικονομική ραχιά της περιοχής.