Ένα garderobe—από το παλαιό γαλλικό garder (φυλάσσω) + robe (ρούχα)—ήταν η ιδιωτική αποχέτευση ενός μεσαιωνικού καστέλου, τυπικά χτισμένη μέσα στο πάχος των εξωτερικών τειχών. Αυτή η αρχιτεκτονική ενσωμάτωση εξυπηρέτησε πολλαπλούς σκοπούς: απόρριψη αποβλήτων, αποθήκευση ρούχων (αμμωνιακές ατμές απέτρεπαν τα φτερά), και δομική αποδοτικότητα.
Τα garderobes διαθέτονταν πέτρινο ή ξύλινο κάθισμα πάνω σε κατακόρυφο σωλήνα που εκκενώνε σε: βόθρο αποστράγγισης στη βάση του πύργου (καθαριζόταν περιοδικά από «αεροκαθαριστές»), χάρακα ή ποταμό (απευθείας απόρριψη), ή εξωτερικό σωλήνα που προεξέχει από το πρόσωπο του τείχους. Μερικά είχαν σωλήνες αερισμού· λίγα είχαν πόρτες για ιδιωτικότητα.
Η τοποθέτηση ήταν στρατηγική: κοντά στα δωμάτια του άρχοντα (solar), στις γωνίες πύργου, ή κατά μήκος των τειχών περιβόλου. Πολλά garderobes μοιράζονταν έναν σωλήνα. Ο Λευκός Πύργος (Πύργος του Λονδίνου) έχει αρκετά. Το Château de Chillon (Ελβετία) δείχνει ακτοπλαγία απόρριψη. Τα garderobes του Conwy Castle προεξέχουν δραματικά πάνω στη limni.
Τα garderobes αποκαλύπτουν τις μεσαιωνικές προτεραιότητες: άμυνα και κατακόρυφη χωρική αποδοτικότητα πάνω από υγιεινή. Έλειψαν παγίδες, αερισμός, ή επεξεργασία αποβλήτων—δημιουργώντας διανύσματα ασθενειών. Ωστόσο, αποτελούν νωρίς αρχιτεκτονική ενσωμάτωση ιδιωτικών εγκαταστάσεων. Ο όρος εξελίχθηκε: «garderobe» → «wardrobe» (αποθήκη ρούχων) → σύγχρονο «water closet». Επισκέπτοντάς τα καστέλα σήμερα, αυτοί οι αγλαϊστοί σωλήνες προσφέρουν εκπληκτικά οικεία ματιές στην καθημερινή μεσαιωνική ζωή.
