Οι τέχνες και η διασκέδαση έχουν ιστορικά παίξει μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη της Ελλάδας. Τυπικά παραδοσιακές, οι σύγχρονες ελληνικές τέχνες και διασκέδαση έχουν απομακρυνθεί λίγο από τον κλασικό Ελληνιστικό πολιτισμό. Εκτός από αλλαγές από τεχνολογικές εξελίξεις, η μόνη μεγάλη διαφορά μεταξύ των τεχνών και διασκέδασης στην Ελλάδα τώρα και στην αρχαιότητα είναι η γλώσσα. Η Αρχαία Ελληνική, συμπεριλαμβανομένων Αρχαϊκής, Κλασικής, Ελληνιστικής, Μυκηναϊκής και Κοινής, ήταν η γλώσσα του ιστορικού Αθηνών και Σπάρτης. Η Νέα Ελληνική, η οποία προέρχεται από την αρχαία ελληνική, έχει τροποποιημένη σύνταξη αλλά δεν διαφέρει τόσο πολύ.
Το θέμα στην αρχαία ελληνική μουσική ήταν συχνά οι Έλληνες θεοί της αρχαιότητας αλλά τα όργανα που χρησιμοποιούνταν, όπως η λύρα, κίθαρα, συρίγξ και υδραυλις, είναι πολύ παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται τώρα. Η κίθαρα έχει εξελιχθεί σε κιθάρα, η υδραυλις σε όργανο και πιάνο, ενώ η συρίγξ και λύρα παραχθούν ακόμα σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η ελληνική μουσική σπάνια ενσωματώνει την αγγλική γλώσσα και έχει λίγη σχέση με σύγχρονο pop culture. Τα θέματα είναι τυπικά παραδοσιακά, αφορούν θέματα όπως αγάπη, απώλεια, φιλία, πιστότητα και τραγωδία. Ένας πολιτισμικός πυλώνας, η ελληνική μουσική είναι μεγάλος μέρος της σύγχρονης ελληνιστικής ζωής, αντανακλασμένος από την εξαφνίστηση δημοφιλούς για ελληνικούς χορούς και λαϊκή μουσική. Σύγχρονοι ελληνικοί τραγουδιστές περιλαμβάνουν τη Μαρία Κάλλας και τη Νάνα Μούσχουρη, δύο από τους πιο δημοφιλείς μουσικούς του 20ου αιώνα.
Συνήθως συνδεδεμένο με την αρχαία Ελλάδα, το θέατρο παίζει επίσης μεγάλο ρόλο στον σύγχρονο πολιτισμικό περιβάλλον της Ελλάδας. Τα σύγχρονα προγράμματα είναι συχνά αναπαραγωγές κλασικού υλικού, του οποίου η Ελλάδα έχει μεγάλη αφθονία. Από το αρχικό φεστιβάλ Dionysia, καθιερωμένο διάφορα αιώνα π.Χ., μέχρι την μεταγενέστερη Ελληνιστική περίοδο, ο κατάλογος ελληνικού θεάτρου περιλαμβάνει έργα από Αισχύλο, Ευριπίδη, Σοφοκλή, Αριστοφάνη, Μένανδρο, Θέσπι και Αφαρέα. Η τραγωδία είναι το θέμα πιο συχνά συνδεδεμένο με το ελληνικό θέατρο, αν και η κωμωδία είναι επίσης αναπόσπαστο, αν και λιγότερο γνωστό, μέρος της σύστασής της.
Η ελληνική τέχνη, συμπεριλαμβανομένης αυτής που παραχθεί κατά τη Βυζαντινή και Οθωμανική εποχή, είναι σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Οι κλασικές ελληνικές καλλιτεχνικές μέθοδοι προσαρμόστηκαν στην βυζαντινή εποχή και μετά αργά χάθηκαν κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το ότι η κλασική ελληνική τέχνη πρέπει ακόμα να έχει τέτοια σημασία σήμερα, παρά την ταραχώδη ιστορία της Ελλάδας, είναι ο λόγος που είναι πηγή περηφάνιας για τους Έλληνες. Η σύγχρονη ελληνική τέχνη δεν θεωρείται τόσο σημαντική ή επηρεαστική, αν και εξακολουθεί να έχει ένα διάσημο όνομα συνδεδεμένο με αυτή. Ο Θεόδωρος Στάμος, μέλος της ελληνικής διασποράς, ήταν αφηρημένος εκφραστικός ζωγράφος όπως ο Mark Rothko και ο Jackson Pollock. Πολλά από τα έργα του είναι εκτεθειμένα στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα.
Μια σχετικά ανεπιτυχημένη σκηνή σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ο ελληνικός κινηματογράφος έχει παράγει ωστόσο μερικά αξιοσημείωτα κλασικά. "Στέλλα," παραγωγή 1955 από τον Μιχάλη Κακογιάννη, θεωρείται η καλύτερη ελληνική ταινία, αν και η δημοφιλία της με σύγχρονο κοινό έχει μειωθεί. Οι πιο επιτυχημένες σύγχρονες ελληνικές παραγωγές είναι "Αιώνια και Μια Μέρα" από 1998, η οποία κέρδισε το Palme d'Or στα Κάννες, και "Η Μάτια του Οδυσσέα," η οποία επίσης κέρδισε βραβείο στα Κάννες.
Το πιο διάσημο μουσείο στην Ελλάδα είναι η Ακρόπολη. Να μην συγχέεται με τον Παγκόσμιο Κληρονομιά UNESCO, την Ακρόπολη των Αθηνών, η οποία είναι πολύ κοντά, το μουσείο Ακρόπολης είναι ένα ανεξάρτητο αρχαιολογικό μουσείο, ιδρυμένο το 2008. Στην Κρήτη, ένα ελληνικό νησί, υπάρχει διάσημη συλλογή μινωικής τέχνης στο Μουσείο Ηρακλείου. Ίσως το πιο διάσημο τόπος στην αρχαία Ελλάδα, Δελφοί, σπίτι της διάσημης μαντείας, είναι εκεί που βασίζεται το μουσείο Δελφών. Επίσης αρχαιολογικό μουσείο, έχει πλῆθος αντικειμένων από την αρχαία Ελλάδα.
