Οι φάροι έχουν εξελιχθεί από απλές πυρσούς σε αυτοματοποιημένα, ηλιοενεργούμενα σταθμοί. Κατηγοριοποιούνται κατά υλικό κατασκευής, δομική μορφή, και τεχνολογική γενιά.
Κλασική μορφή: στρογγυλοειδείς ή κωνικοειδείς πύργοι από κομμένο πέτρα ή πλίνθο. Ανθεκτικά, πυρσίαρα, βαρέα. Παραδείγματα: Εντιστόν (ΗΕ), Πόρτλαντ Χεντ (ΗΠΑ), Κορντουάν (Γαλλία). Οι περισσότεροι προ-1900 μεγάλοι φάροι.
Χυτευτός σίδηρος, χάλυβας, ή αλουμίνιο. Τύποι:
Ελαφριά, προκατασκευάσιμα, μετακινούμενα. Διάβρωση ανησυχία.
Ξυλουργικά πλαισία, ξυλινή κάλυψη ή clapboard. Οκταγωνικά, τετράγωνα, ή εξάγωνα. Συχνά στη 19η αι. Νέα Αγγλία, Μεγάλες Λίμνες, Βαλτικός ΒN. Ευάλωτα σε φωτιά, σήψη· λίγα επιβιώνουν.
Κυρίαρχο 20ου αιώνα υλικό. Μονόλιθο, ανθεκτικό, φορητό σε στρογγυλοειδείς ή ευθείς μορφές. Χαμηλή συντήρηση. Παραδείγματα: πολλά USCG "τυποποιημένα" σχέδια.
Πετρινή βάση + μεταλλικός φανάριος· μπετόν πύργος + χάλυβδινο δωμάτιο φανάριου. Βελτιστοποιεί υλικά για περιβάλλον.
Ηλιοενεργούμενα LED φανάρια σε ελαφριά στήλες αντικαθιστούν τώρα πολλούς ιστορικούς πύργους. AIS (Αυτόματο Σύστημα Ανίχνευσης) "εικονικά AtoNs" σηματοδοτούν κινδύνους χωρίς φυσικές δομές. Αλλά οι εικονικοί λιθοδομικοί πύργοι παραμένουν ως σύμβολα κληρονομιάς και επαναλαμβανόμενες βοηθείες.
Η typoλογία φάρων αντανακλά διαθέσιμα υλικά, συνθήκες τόπου, και τεχνολογική εποχή—καθεμία λύση στο ίδιο πρόβλημα: σήμανση κινδύνου από τη θάλασσα.