Στα Ηνωμένα Πολιτεύματα, το Πρώτο Συνταγματικό Άρθρο προστατεύει γενικά το δικαίωμα χρήσης βλασφημίας στο δημόσιο. Το βλάσφημο, αν και συχνά κοινωνικά απειλητικό, θεωρείται μορφή ελεύθερης έκφρασης. Τα δικαστήρια έχουν αποφασίσει συνεπώς ότι η απλή προσβλητικότητα δεν επαρκεί για να ποινικοποιηθεί η ομιλία.
Το Ιλλinois δεν έχει νόμο που να απαγορεύει ρητά τη δημόσια βλασφημία. Ωστόσο, ο νόμος τρίζει τη γραμμή όταν η γλώσσα περνάει στην αταξία ή τον εκφοβισμό. Κατά τον νόμο του Ιλλinois (720 ILCS 5/26-1), ένα άτομο διαπράττει αταξία εάν ενεργεί εως σciente με ανλογικό τρόπο που συναγερμίζει ή ενοχλεί άλλο και προκαλεί παραβίαση της ειρήνης. Η βλασφημία που χρησιμοποιείται επιθετικά, απειλητικά ή με τρόπο που εκθαρρεί άμεση βία μπορεί να εμπίπτει υπό αυτό το έδαφος.
Ορισμένες τοποθεσίες επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες. Σχολές, βιβλιοθήκες, δικαστήρια και συστήματα δημόσιας μεταφοράς μπορούν να επιβάλουν κώδικες συμπεριφοράς που απαγορεύουν τη βλασφημία. Η παραβίαση αυτών των κανόνων δεν είναι έγκλημα, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε απομάκρυνση από τον χώρο ή, σε σχολικό περιβάλλον, σε πειθαρχικές πράξεις.
Ακόμα και όταν δεν είναι παράνομη, η δημόσια βλασφημία μπορεί να έχει πραγματικές συνέπειες: κοινωνική τριβή, εργασιακή πειθαρχία, ή κλιμάκωση σε αντιπαλότητες. Αν η βλασφημία συνδυάζεται με απειλές ή στοχευμένο εκφοβισμό, γίνονται πιθανές ποινικές διώξεις.
Δεν θα συνελήφθετε απλώς για να βλασφημήσετε σε ένα πεζοδρόμιο του Σικάγο. Αλλά αν η γλώσσα σας είναι απειλητική, διαταρακτική σε περιορισμένο χώρο, ή μέρος μοτίβου εκφοβισμού, ο νομικός κίνδυνος αλλάζει δραματικά.
