Το Σχέδιο της Βιρτζίνιας (Randolph Plan), προτεινόμενο από τον Εντμαντ Ράντολφ και διατυπωμένο από τον Τζέιμς Μάντισον στη Συνταγματική Σύνοδο του 1787, ωφελήσε βαθιά το αμερικανικό λαό καθιστώντας το αρχιτεκτονικό πλαίσιο της αμερικανικής κυβέρνησης:
Αντικατέστησε τα ανίσχυρα Άρθρα Συνομολογίας με κυβέρνηση εξουσιοδοτημένη να ρυθμίζει τη διακρατική εμπορία, να επιβάλλει φόρους, να σηκώνει στρατούς και να διαπραγματεύεται με ξένες χώρες – τερματίζοντας την οικονομική αστάθεια και τη διπλωματική ταπείνωση.
Τρία متميزة κλάδους – Νομοθετικό (δίκλιτο Κογκρέσο), Εκτελεστικό, Δικαστικό – με αμοιβαία επίβλεψη (βέτο, διαδικασία Amtsenthebung, δικαστικός έλεγχος, συμβουλή/συγκατάθεση). Αποτρέπει την τυραννία οποιουδήποτε μονού κλάσματος.
Αν και το Σχέδιο ίδιο δεν καταχωρούσε δικαιώματα, η δομή του επέτρεψε στο πρώτο Κογκρέσο να υιοθετήσει τη Δήλωση των Δικαιωμάτων (1791), εγγυώμενη λόγου, θρησκείας, τύπου, δίκαιη διαδικασία, κ.λπ.
Υποστήριξε αντιπροσώπευση κατά πληθυσμό (ωφελώντας τα μεγάλα κράτη), οδηγώντας στη Μεγάλη Συμφωνία (Βουλή κατά πληθυσμό, Γερουσία κατά ισότητα κρατών).
Δημιούργησε ανώτατο δικαστήριο και κάτω ομοσπονδιακά δικαστήρια – εξασφαλίζοντας ομοιόμορφη ερμηνεία του ομοσπονδιακού νόμου και του Συντάγματος.
Το Σχέδιο της Βιρτζίνιας ήταν ο σχεδιαστικός χάρτης του Συντάγματος. Οι βασικές του αρχές – λαϊκή κυριαρχία, περιορισμένη κυβέρνηση, ομοσπονδιακισμός, νομικότητα – εξακολουθούν να εγγυώνται ελευθερία και τάξη.
