Το Κέδρος του Λιβάνου (Cedrus libani) ήταν η ραχοκοκαλιά της φοινικικής δύναμης. Εδώ γιατί:
Η ευθεία νήμα, η αντοχή στην σηψή και η αντοχή του κέδρου το έκαναν ιδανικό για κορμούς εμπορικών πλοίων και ναυμαχικών. Το φοινικικό στόλος — μάστερι της μεσογειακής εμπορίας — εξαρτιόταν από αυτό.
Ναοί, ανάκτορα και το διάσημο Ναός του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ χρησιμοποίησαν δοκούς και πανελάδες κέδρου. Η αντοχή του εξασφάλιζε ότι τα κτίρια διαρκούσαν αιώνες.
Το κέδρος εμφανιζόταν σε νομίσματα, σφραγίδες και βασιλικά σήματα — συμβολίζοντας την φοινικική θαλάσσια φάση, πλούτο και αρχιτεκτονική επίτευξη.
Χωρίς κέδρος, οι Φοίνικες δεν θα μπορούσαν να χτίσουν τα πλοία που έδεσαν τον μεσογειακό κόσμο μαζί. Το δέντρο ήταν, κυριολεκτικά, το ξύλο κάτω από τα ιστιά τους.